Τα πιο φωτογενή σημεία του Άμστερνταμ (και πού δεν πρέπει να στέκεσαι)

Αν ήρθες για τα τεράστια γράμματα I amsterdam στην πλατεία Museumplein, δεν βρίσκονται πια εκεί. Ο δήμος τα αφαίρεσε στα τέλη του 2018, με το επιχείρημα ότι είχαν γίνει σύμβολο του μαζικού τουρισμού και σημείο συμφόρησης μπροστά στο Rijksmuseum. Μια εκδοχή τους στέκει στο αεροδρόμιο Σίπχολ, όπου τα φωτογραφίζουν οι περισσότεροι σήμερα, ενώ περιοδεύουσες εκδοχές εμφανίζονται σε εκδηλώσεις.

Αξίζει να ξέρεις γιατί έφυγαν, γιατί το ίδιο ερώτημα διαμορφώνει και την υπόλοιπη λίστα. Το Άμστερνταμ είναι μικρή, πυκνοκατοικημένη πόλη, και οι καλύτερες φωτογραφίες εδώ είναι αυτές που βγάζεις χωρίς να στέκεσαι στην πόρτα κάποιου.

Αυτή είναι η κλασική φωτογραφία καναλιού και σχεδόν κανείς δεν ξέρει πού να σταθεί. Πήγαινε στο Herengracht, στη γωνία με το Reguliersgracht, και κοίτα νότια κατά μήκος του μικρότερου καναλιού. Αν ευθυγραμμιστείς σωστά, επτά τοξωτές γέφυρες μπαίνουν η μία πίσω από την άλλη σε μία σειρά που χάνεται στο βάθος.

Δουλεύει καλύτερα αφού σκοτεινιάσει, όταν τα τόξα των γεφυρών είναι σχεδιασμένα με μικρά φωτάκια, και με άπνοια, όταν το κανάλι τις καθρεφτίζει. Πάρε κάτι για να στηρίξεις τη μηχανή· το στηθαίο της γέφυρας κάνει δουλειά.

Το Brouwersgracht, στο βόρειο άκρο του δακτυλίου των καναλιών, ψηφίζεται τακτικά ως ο ομορφότερος δρόμος της πόλης: μετατραπείσες αποθήκες με τα παντζούρια και τα δοκάρια ανύψωσης, πλωτά σπίτια και λιγότερη κίνηση από τα κεντρικά κανάλια. Περπάτα δυτικά από τον κεντρικό σταθμό αντί να πάρεις τραμ.

Από εκεί, το Jordaan είναι η γειτονιά για περιπλάνηση. Το Bloemgracht και το Egelantiersgracht είναι πιο ήσυχα από οτιδήποτε στο κέντρο, και οι φωτογραφίες βρίσκονται στις εσωτερικές αυλές και στα στενά. Θυμήσου ότι εδώ είναι σπίτια· κράτα τον φακό μακριά από τα παράθυρα.

Το A'DAM Lookout, απέναντι από το IJ πίσω από τον κεντρικό σταθμό, έχει παρατηρητήριο και μια κούνια που σε πετάει έξω από το χείλος του κτιρίου. Το δωρεάν φεριμπότ από πίσω από τον σταθμό κάνει πέντε λεπτά και είναι από μόνο του μια μικρή απόλαυση.

Δύο σημεία θέας δεν κοστίζουν τίποτα. Η στέγη του μουσείου επιστημών NEMO είναι δημόσια ταράτσα με πλατιά θέα στο παλιό λιμάνι, ανοιχτή τη σεζόν χωρίς εισιτήριο μουσείου. Και ο τελευταίος όροφος της δημόσιας βιβλιοθήκης δίπλα στον κεντρικό σταθμό έχει καφέ με βεράντα και μία από τις καλύτερες θέες της πόλης, δωρεάν για όποιον μπει.

Αν θέλεις πύργο αντί για ταράτσα, στο Westerkerk ανεβαίνεις τη σεζόν με ξεναγό, σε μικρές ομάδες, και η θέα του προς το Jordaan και τα κανάλια είναι εκείνη που εξηγεί το σχήμα της πόλης.

Η πλατεία Dam είναι η ιστορική καρδιά, με τα Ανάκτορα και το Εθνικό Μνημείο, και είναι επίσης θορυβώδης, πολυσύχναστη και γεμάτη ανθρώπους που προσπαθούν να σου πουλήσουν κάτι. Φωτογράφισε την πρόσοψη των ανακτόρων νωρίς το πρωί, όταν πέφτει πάνω της το φως και η πλατεία είναι σχεδόν άδεια, και μη σχεδιάζεις να μείνεις εκεί το απόγευμα.

Το ίδιο ισχύει για την αγορά λουλουδιών και την ουρά στο Σπίτι της Άννας Φρανκ: και τα δύο φωτογραφίζονται άσχημα στην αιχμή τους και μια χαρά στις οκτώ το πρωί.

Η υποχρεωτική φωτογραφία φαγητού στο Άμστερνταμ είναι μια stroopwafel που πιέζεται μπροστά σου: δύο λεπτές βάφλες με καυτό σιρόπι ανάμεσα, που σου δίνονται μαλακές. Θα τις βρεις στις λαϊκές αγορές παρά στα μαγαζιά που πουλάνε κουτιά: η Albert Cuypmarkt είναι η σίγουρη επιλογή.

Ζήτα να στη φτιάξουν στη στιγμή και όχι από τη στοίβα. Ακριβώς εκεί είναι όλο το νόημα.

Τρεις κανόνες που θα σου γλιτώσουν μπελάδες. Μη στέκεσαι στον ποδηλατόδρομο για να στήσεις τη λήψη· οι ποδηλάτες εδώ πάνε γρήγορα και δεν σταματούν. Μη φωτογραφίζεις ανθρώπους στην Κόκκινη Συνοικία· απαγορεύεται, οι εργαζόμενες είναι στη δουλειά τους και τα κινητά εξαφανίζονται. Και στην αυλή του Begijnhof, χαμήλωσε τη φωνή και κράτα τη μηχανή μακριά από τα παράθυρα, γιατί εκεί ζουν άνθρωποι και η πύλη κλείνει όταν αγανακτήσουν.

Οι καλύτερες εικόνες βγαίνουν στους δρόμους ανάμεσα στα αξιοθέατα, κι αυτοί είναι ακριβώς όσοι προσπερνιούνται. Ένα παιχνίδι πόλης σου δίνει διαδρομή με στοιχεία μέσα από τον δακτύλιο των καναλιών και το Jordaan, οπότε καταλήγεις στις μικρές γέφυρες και στις αυλές αντί για την ουρά έξω από ένα μουσείο. Λειτουργεί με φίλους αλλά και με ομάδα δουλειάς, και θα γυρίσεις με καλύτερες φωτογραφίες από ό,τι με μια περιήγηση με λεωφορείο.

Αφαιρέθηκαν από την Museumplein στα τέλη του 2018. Μια εκδοχή στέκει στο αεροδρόμιο Σίπχολ και περιοδεύουσες εκδοχές εμφανίζονται σε εκδηλώσεις.

Νωρίς το πρωί για άδειους δρόμους και η ώρα μετά τη δύση για φωτισμένες γέφυρες και αντανακλάσεις. Το μεσημεριανό φως στα κανάλια είναι επίπεδο.

Στο Herengracht, στη γωνία με το Reguliersgracht, με βλέμμα νότια κατά μήκος του μικρότερου καναλιού.

Ναι. Η ταράτσα του NEMO και ο τελευταίος όροφος της δημόσιας βιβλιοθήκης δίπλα στον κεντρικό σταθμό είναι και τα δύο δωρεάν.

Όχι ανθρώπους και όχι τα παράθυρα. Η γενική φωτογραφία δρόμου μακριά από τις εργαζόμενες γίνεται ανεκτή, αλλά είναι και κατοικημένη περιοχή, οπότε χρησιμοποίησε κρίση.

Αν θέλεις την πόλη και όχι την ουρά έξω από αυτήν, περπάτησέ την με μια διαδρομή παιχνιδιού. Δες πώς λειτουργεί, ενώ για εταιρικές εξόδους και μεγαλύτερες ομάδες έχουμε επιλογές σε αυτή τη σελίδα. Ερωτήσεις για ημερομηνίες, μεγέθη ομάδων ή διαδρομές; Επικοινώνησε μαζί μας. Για μια βροχερή μέρα, ξεκίνα από τα μουσεία.