Οι καλύτερες πλατείες της Σεβίλλης και τι κάνει η καθεμιά

Η Σεβίλλη ζει έξω, αλλά όχι κάθε ώρα. Από τον Ιούνιο ως τον Σεπτέμβριο η ζέστη του απογεύματος είναι πραγματικά επικίνδυνη, τακτικά πάνω από σαράντα βαθμούς, και η πόλη αδειάζει από τις δύο ως τις έξι. Οργάνωσε τα ανάλογα: πλατείες το πρωί, εσωτερικοί χώροι ή ένα μακρύ μεσημεριανό στη μέση, πλατείες ξανά από τις επτά ως αργά.

Ορίστε αυτές που αξίζουν τον χρόνο σου και σε τι είναι καλή η καθεμιά.

Αυτή είναι εκείνη για την οποία έρχεται ο κόσμος, και ανταποκρίνεται. Χτίστηκε για την Ιβηροαμερικανική Έκθεση του 1929 από τον Ανίμπαλ Γκονθάλεθ: ένα τεράστιο ημικύκλιο από τούβλο και πλακάκι με ένα κανάλι γύρω του, τέσσερις γέφυρες που συμβολίζουν τα παλιά βασίλεια της Ισπανίας και μια πλακοστρωμένη κόγχη για κάθε ισπανική επαρχία, με χάρτη και μια σκηνή από την ιστορία της.

Βρες τη δική σου επαρχία, ή κάποιου άλλου, και διάβασε τα πλακάκια. Στο κανάλι νοικιάζεις βάρκα με κουπιά, που είναι πιο διασκεδαστικό απ' ό,τι ακούγεται. Συνεργεία γυρισμάτων την έχουν χρησιμοποιήσει επανειλημμένα, με πιο διάσημη περίπτωση μια εξωγήινη πόλη σε ταινία Star Wars.

Πήγαινε νωρίς. Στις έντεκα η στοά είναι γεμάτη και οι αντανακλάσεις στο κανάλι έχουν φύγει.

Στην άλλη άκρη του Parque de María Luisa, από τον ίδιο αρχιτέκτονα: το ήσυχο αντίστοιχο της μεγάλης. Τρία περίπτερα από την ίδια έκθεση, που σήμερα στεγάζουν το αρχαιολογικό μουσείο και το μουσείο τεχνών και παραδόσεων, γύρω από έναν γαλλικό κήπο γεμάτο περιστέρια.

Πήγαινε μέσα από το πάρκο, όχι γύρω του. Το Parque de María Luisa είναι η καλύτερη σκιά στη Σεβίλλη, με πλακόστρωτα παγκάκια, συντριβάνια και πορτοκαλιές, και εκεί πρέπει να είσαι στις δύο το μεσημέρι τον Ιούλιο.

Οι Setas de Sevilla, τα μανιτάρια, είναι μια τεράστια ξύλινη πλεγματική κατασκευή που άνοιξε το 2011 και έδωσε στην πόλη τη μεγαλύτερη αρχιτεκτονική της διαμάχη εδώ και δεκαετίες. Ο κόσμος ή τη λατρεύει ή θεωρεί ότι δεν ταιριάζει. Έτσι κι αλλιώς λειτουργεί: στην κορυφή υπάρχει διάδρομος με θέα στην παλιά πόλη, καλύτερα στο ηλιοβασίλεμα.

Από κάτω βρίσκεται το κομμάτι που οι περισσότεροι προσπερνούν. Όταν έσκαβαν τα θεμέλια βρήκαν ρωμαϊκά κατάλοιπα, και αντί να τα απομακρύνει, η πόλη έχτισε γύρω τους μουσείο στο υπόγειο. Περπατάς πάνω από τα ψηφιδωτά σε γυάλινα δάπεδα. Είναι μικρό, φθηνό και πολύ καλύτερο απ' ό,τι περιμένεις.

Αυτές οι δύο, που ενώνονται από την Calle Sierpes και την Calle Tetuán, είναι η εμπορική καρδιά της Σεβίλλης: πεζόδρομοι με μαγαζιά, τέντες τεντωμένες ανάμεσα στα κτίρια το καλοκαίρι, και το μέρος όπου η πόλη κάνει τις καθημερινές της δουλειές.

Δεν είναι όμορφες όπως οι άλλες, και ακριβώς γι' αυτό μπαίνουν στη λίστα. Εδώ ψωνίζεις, πίνεις καφέ όρθιος σε ένα μπαρ και βλέπεις τη Σεβίλλη να δουλεύει αντί να παριστάνει.

Μία ακόμη, γιατί είναι αξιοσημείωτη: η Plaza del Triunfo. Στεκόμενος εκεί σε περιβάλλουν ταυτόχρονα τρία μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO — ο καθεδρικός με τον πύργο Χιράλδα, κάποτε μιναρές τζαμιού· το Real Alcázar, το παλάτι μουδέχαρ που χρησιμοποιεί ακόμη η βασιλική οικογένεια· και το Archivo de Indias, που φυλάει τα έγγραφα της ισπανικής αυτοκρατορίας στην Αμερική.

Κλείσε το Alcázar από πριν. Εξαντλείται, και μόνο οι κήποι δικαιολογούν την επίσκεψη.

Οι πορτοκαλιές που γεμίζουν τους δρόμους είναι πανέμορφες και ο καρπός τους δεν τρώγεται. Είναι νεράντζια της Σεβίλλης, και μεγάλο μέρος της σοδειάς μαζεύεται και εξάγεται για μαρμελάδα. Μην κόψεις και φας ένα· ο κόσμος το κάνει, μία φορά.

Και αν έρθεις τη Semana Santa ή στη Feria de Abril, ξέρε τι σε περιμένει. Η Semana Santa γεμίζει τους δρόμους με λιτανείες και η κίνηση στο κέντρο δυσκολεύει. Η Feria είναι εντυπωσιακή, αλλά οι περισσότερες casetas, οι τέντες, είναι ιδιωτικές και ανήκουν σε οικογένειες και συλλόγους· ως επισκέπτης περπατάς τις λεωφόρους και μπαίνεις στις δημόσιες, κάτι που είναι άλλη εμπειρία από αυτήν που δείχνουν οι φωτογραφίες.

Τις πλατείες τις ενώνουν τα στενά της Santa Cruz και της παλιάς πόλης, και αυτά τα στενά είναι το καλύτερο κομμάτι της πόλης. Ένα παιχνίδι πόλης σου δίνει μια διαδρομή με στοιχεία ανάμεσά τους, που σε κρατά στη σκιά και σου δείχνει τις αυλές και τα πλακάκια που αλλιώς θα προσπερνούσες. Δουλεύει καλά με οικογένεια και με γκρουπ.

Ναι, είναι δημόσια πλατεία και μπορείς να την περπατήσεις ελεύθερα. Οι βάρκες στο κανάλι πληρώνονται.

Μάρτιος με Μάιο και Οκτώβριος με Νοέμβριο. Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος είναι εξαιρετικά ζεστοί, με απογεύματα πάνω από σαράντα βαθμούς.

Ναι, από πριν. Έχει είσοδο με ώρα και εξαντλείται, ιδίως την άνοιξη.

Αξίζει, ιδίως στο ηλιοβασίλεμα, και το ρωμαϊκό μουσείο από κάτω αξίζει τα λίγα επιπλέον λεπτά.

Μπορείς, μία φορά. Είναι νεράντζια της Σεβίλλης, καλλιεργημένα για μαρμελάδα και όχι για να τα τρως.

Αν θέλεις τα στενά ανάμεσα στις πλατείες, περπάτησέ τα με μια διαδρομή παιχνιδιού. Δες πώς λειτουργεί, και για εταιρικές εξόδους και μεγαλύτερα γκρουπ έχουμε ειδικές μορφές σε αυτή τη σελίδα. Απορίες για ημερομηνίες, μεγέθη γκρουπ ή διαδρομές; Επικοινώνησε μαζί μας. Δύο ώρες ανατολικά: Γρανάδα.