Τι να κάνεις στη Φλωρεντία: οδηγός για περπάτημα

Ο τρούλος του καθεδρικού χτίστηκε ανάμεσα στο 1420 και το 1436 χωρίς την ξύλινη κατασκευή ικριωμάτων που όλοι θεωρούσαν απαραίτητη για τέτοιο άνοιγμα. Ο Μπρουνελέσκι τον έχτισε ως δύο κελύφη με τουβλοδομή σε σχέδιο ψαροκόκαλο, που έκανε κάθε δακτύλιο αυτοφερόμενο καθώς ανέβαινε. Κανείς δεν το είχε κάνει από την αρχαιότητα και κανείς δεν ήταν σίγουρος ότι θα σταθεί.

Μπορείς να ανέβεις — λίγο πάνω από 450 σκαλιά, που καταλήγουν ανάμεσα στα δύο κελύφη και μετά έξω στον φανό. Η κράτηση είναι υποχρεωτική και οι θέσεις φεύγουν γρήγορα· κλείσε μόλις έχεις ημερομηνίες. Είναι στενό, ζεστό και όχι για όποιον δυσφορεί σε κλειστούς χώρους.

Το διπλανό καμπαναριό είναι παρόμοια ανάβαση με ένα πλεονέκτημα: από την κορυφή βλέπεις τον τρούλο, κάτι που από τον τρούλο δεν γίνεται. Αν ανέβεις μόνο σε ένα και θέλεις τη φωτογραφία, ανέβα εδώ.

Το παλαιότερο κτίριο της πλατείας, με τις χάλκινες πόρτες του Γκιμπέρτι που ο Μιχαήλ Άγγελος λέγεται ότι αποκάλεσε Πύλες του Παραδείσου. Σημείωσε ότι τα φατνώματα στο κτίριο είναι αντίγραφα· τα πρωτότυπα βρίσκονται στο Museo dell'Opera del Duomo απέναντι, μαζί με την όψιμη ημιτελή Πιετά του Μιχαήλ Άγγελου και τη Μαρία Μαγδαληνή του Ντονατέλο. Αυτό το μουσείο είναι το λιγότερο πολυσύχναστο κομμάτι του συγκροτήματος και ένα από τα καλύτερα της πόλης.

Η συλλογή των Μεδίκων, στο κτίριο που ο Βαζάρι σχεδίασε ως κυβερνητικά γραφεία — αυτό σημαίνει uffizi. Η Γέννηση της Αφροδίτης και η Άνοιξη του Μποτιτσέλι είναι εδώ, μαζί με Λεονάρντο, Καραβάτζιο, Τιτσιάνο και έναν διάδρομο ρωμαϊκής γλυπτικής.

Κλείσε είσοδο με ώρα, πήγαινε με το άνοιγμα ή τις δύο τελευταίες ώρες, και δέξου ότι δεν θα τα δεις όλα. Δύο συγκεντρωμένες ώρες κερδίζουν τέσσερις εξαντλητικές.

Ο κόσμος κάνει ουρά για ένα πράγμα: τον Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελου, που στέκει στο τέλος μιας αίθουσας με τους ημιτελείς Σκλάβους του εκατέρωθεν, μορφές μισοθαμμένες ακόμη στους όγκους τους. Οι Σκλάβοι είναι ο λόγος να πας ακόμη κι αν έχεις δει τον Δαβίδ εκατό φορές σε φωτογραφίες. Κλείσε και εδώ από πριν.

Χρήσιμο να ξέρεις: ο Δαβίδ στην Piazza della Signoria είναι αντίγραφο, τοποθετημένο εκεί το 1873 όταν το πρωτότυπο μεταφέρθηκε σε εσωτερικό χώρο. Το ίδιο και εκείνος στο Piazzale Michelangelo.

Η Φλωρεντία ανταμείβει όποιον ξέρει τι είναι δωρεάν.

Η Loggia dei Lanzi στην Piazza della Signoria είναι υπαίθρια γλυπτοθήκη στην οποία μπαίνεις κατευθείαν, με τον Περσέα του Τσελίνι και την Αρπαγή των Σαβίνων του Τζαμπολόνια να στέκουν στον καιρό. Η ίδια η Piazza della Signoria είναι δωρεάν, και στην αυλή του Palazzo Vecchio μπαίνεις χωρίς εισιτήριο.

Ο Santo Spirito, η τελευταία εκκλησία του Μπρουνελέσκι, είναι συνήθως ήσυχος. Ο San Miniato al Monte, στον λόφο πέρα από το Piazzale Michelangelo, είναι η ωραιότερη ρωμανική εκκλησία της Τοσκάνης και οι μοναχοί ψάλλουν τον εσπερινό στην κρύπτη αργά το απόγευμα. Είναι δωρεάν, δεν είναι παράσταση και είναι η καλύτερη ώρα στη Φλωρεντία.

Η Ponte Vecchio έχει μαγαζιά από τον Μεσαίωνα. Ήταν κρεοπωλεία ως το 1593, όταν οι Μέδικοι, που είχαν χτίσει ιδιωτικό διάδρομο πάνω από τη γέφυρα, έκριναν τη μυρωδιά απαράδεκτη και τα αντικατέστησαν με χρυσοχοεία. Οι κοσμηματοπώλες είναι ακόμη εκεί. Ο από πάνω διάδρομος — ο Διάδρομος του Βαζάρι, που τρέχει από την Ουφίτσι στο Palazzo Pitti — έχει αποκατασταθεί και ανοίξει στο κοινό· έλεγξε τις τρέχουσες ρυθμίσεις πριν βασιστείς σε αυτόν.

Πέρνα στο Oltrarno, τη νότια όχθη. Εδώ βρίσκονται το Palazzo Pitti και οι κήποι Boboli, και εδώ είναι και τα εργαστήρια — χρυσωτές, συντηρητές, δερματοτεχνίτες — που κρατούν τη Φλωρεντία ζωντανή πόλη χειροτεχνίας και όχι μόνο μουσείο.

Η φραγκισκανική εκκλησία ανατολικά του κέντρου φιλοξενεί, μεταξύ άλλων, τους τάφους του Μιχαήλ Άγγελου, του Γαλιλαίου και του Μακιαβέλι. Ο Δάντης έχει εδώ μνημείο αλλά δεν βρίσκεται μέσα του: πέθανε εξόριστος στη Ραβέννα το 1321 και η Ραβέννα αρνείται έκτοτε να τον δώσει πίσω. Στο διπλανό μοναστήρι βρίσκεται το παρεκκλήσι Pazzi του Μπρουνελέσκι, ένα μικρό τέλειο δωμάτιο που αξίζει από μόνο του το εισιτήριο.

Το πιάνο εφευρέθηκε στη Φλωρεντία. Ο Μπαρτολομέο Κριστόφορι, υπεύθυνος οργάνων των Μεδίκων, κατασκεύασε γύρω στο 1700 το πρώτο gravicembalo col piano e forte — ένα τσέμπαλο που μπορούσε να παίξει σιγανά και δυνατά. Μερικά από τα σωζόμενα όργανά του και μια ευρύτερη συλλογή φυλάσσονται στο τμήμα μουσικών οργάνων που συνδέεται με την Ακαδημία.

Το lampredotto, σάντουιτς με σιγομαγειρεμένη πατσά που πωλείται από καροτσάκια, είναι το γνήσιο φλωρεντινό στριτ φουντ και κοστίζει σχεδόν τίποτα. Η schiacciata είναι το επίπεδο αλατισμένο ψωμί μέσα στο οποίο μπαίνουν τα πάντα. Η bistecca alla fiorentina είναι μια πολύ μεγάλη T-bone, σερβιρισμένη σενιάν, τιμολογημένη με το βάρος και φτιαγμένη για δύο ή περισσότερους — αν ένα εστιατόριο σου προσφέρει μια μικρή καλοψημένη, είσαι σε λάθος εστιατόριο.

Φάε απέναντι από το ποτάμι ή στους δρόμους βόρεια της αγοράς. Τα μαγαζιά ακριβώς γύρω από το Ντουόμο και τη Signoria είναι τιμολογημένα για ανθρώπους που θα φάνε εκεί μία μόνο φορά.

Όλα τα παραπάνω βρίσκονται μέσα σε ένα συμπαγές κέντρο, και το περπάτημα ανάμεσά τους είναι εκεί που συμβαίνει πραγματικά η Φλωρεντία: τα ξαφνικά κενά ανάμεσα στα κτίρια, τα εικονοστάσια των δρόμων, οι αυλές. Ένα παιχνίδι πόλης σου δίνει μια διαδρομή μέσα από αυτό με κάτι να λύσεις σε κάθε στάση, που είναι καλός τρόπος να γεμίσεις τις ώρες ανάμεσα στα κλεισμένα ραντεβού των μουσείων.

Την ανάβαση στον τρούλο, την Ουφίτσι και την Ακαδημία. Όλα τα άλλα λύνονται την ίδια μέρα, αν και το συγκρότημα του Ντουόμο θέλει συνδυαστικό εισιτήριο ακόμη και για τον καθεδρικό με ελεύθερη είσοδο.

Τρεις είναι άνετα: μία για το συγκρότημα του Ντουόμο, μία για την Ουφίτσι και το κέντρο, μία για το Oltrarno και τον San Miniato. Δύο είναι εφικτές αν κλείσεις τα πάντα.

Από το τέλος του φθινοπώρου ως τις αρχές της άνοιξης. Το καλοκαίρι είναι ζεστό, και το κέντρο είναι πραγματικά δυσάρεστο τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Απρίλιος, Μάιος, Σεπτέμβριος και Οκτώβριος είναι ευχάριστοι αλλά πολυσύχναστοι.

Όχι. Το πρωτότυπο βρίσκεται στην Ακαδημία από το 1873. Τα αντίγραφα είναι στην Piazza della Signoria και στο Piazzale Michelangelo.

Όχι αν σχεδιάσεις γύρω από αυτό. Τα νωρίς πρωινά, τα αργά απογεύματα, το Oltrarno, οι εκκλησίες και τα μικρότερα μουσεία είναι σχετικά ήρεμα. Το στριμωξίδι συγκεντρώνεται σε καμιά εξαριά δρόμους ανάμεσα στο Ντουόμο και την Ponte Vecchio.

Ναι, αν και τα εισιτήρια μουσείων με ώρα πρέπει να κλειστούν όλα μαζί πολύ νωρίτερα. Το περπατήσιμο κέντρο κάνει τα υπόλοιπα απλά. Για οργανωμένες ομαδικές δραστηριότητες, δες τι διοργανώνουμε για εταιρείες και ομάδες.

Ένα σχήμα που δουλεύει: το συγκρότημα του Ντουόμο με το άνοιγμα, οι δρόμοι και η Loggia dei Lanzi αργά το πρωί, μεσημεριανό στο Oltrarno, μια απογευματινή ώρα σε μουσείο, και ο San Miniato στον εσπερινό. Αν θέλεις το περπάτημα ανάμεσά τους να έχει διαδρομή, δες πώς λειτουργούν τα παιχνίδια μας, και μπορείς να επικοινωνήσεις για τη διοργάνωση. Παίζεις ήδη εδώ; Το άρθρο μας για τα quests στη Φλωρεντία δείχνει πώς είναι μια μέρα παιχνιδιού στην πόλη.