Τι να δεις στη Χαϊδελβέργη: ερειπωμένο κάστρο και παλιό πανεπιστήμιο

Η Χαϊδελβέργη βρίσκεται εκεί όπου ο Νέκαρ βγαίνει από μια δασωμένη κοιλάδα στην πεδιάδα του Ρήνου, με ένα μισογκρεμισμένο κάστρο από κόκκινο ψαμμίτη στην πλαγιά από πάνω. Τον δέκατο ένατο αιώνα αυτός ο συνδυασμός την έκανε την πρότυπη ρομαντική γερμανική πόλη για ποιητές και ζωγράφους, και έκτοτε διαχειρίζεται τις συνέπειες.

Αυτό που τη σώζει από το να είναι μόνο καρτ ποστάλ είναι το πανεπιστήμιο, ιδρυμένο το 1386 και το παλαιότερο της Γερμανίας. Στη διάρκεια των μαθημάτων οι δρόμοι γεμίζουν ανθρώπους που μένουν εδώ και όχι επισκέπτες, και αυτό αλλάζει εντελώς την ατμόσφαιρα.

Το κάστρο της Χαϊδελβέργης δεν είναι ερείπιο από εγκατάλειψη. Γαλλικά στρατεύματα κατέστρεψαν μεγάλο μέρος του στους πολέμους του ύστερου δέκατου έβδομου αιώνα, και μετά από κεραυνό το 1764 πάρθηκε η απόφαση να μην ξαναχτιστεί. Ως τότε το ερείπιο είχε γίνει το ζητούμενο: οι ταξιδιώτες του δέκατου ένατου αιώνα το προτιμούσαν σπασμένο και μισοκαταπιωμένο από τον κισσό, και η σοβαρή αναστήλωση συζητήθηκε και τελικά απορρίφθηκε.

Μέσα, μην προσπεράσεις το Μεγάλο Βαρέλι, ένα βαρέλι κρασιού στο κελάρι τόσο τεράστιο που έχουν χτίσει πίστα χορού πάνω του. Η ταράτσα δίνει τη θέα προς τις στέγες και το ποτάμι που φωτογραφίζουν όλοι.

Ανεβαίνεις με τα πόδια σε περίπου δεκαπέντε απότομα λεπτά, ή παίρνεις το τελεφερίκ από το Kornmarkt.

Η ίδια γραμμή συνεχίζει πάνω από το κάστρο ως το Königstuhl, τον λόφο πίσω από την πόλη. Το πάνω τμήμα κινείται ακόμη με ιστορικά ξύλινα βαγόνια, που από μόνα τους αξίζουν το εισιτήριο, και από την κορυφή βλέπεις πλατιά την πεδιάδα του Ρήνου και όχι την καρτ ποστάλ της πόλης.

Υπάρχουν μονοπάτια που κατεβαίνουν μέσα από τα δάση, αν θέλεις να κάνεις ένα απόγευμα από αυτό. Φόρα σωστά παπούτσια· είναι πιο απότομο απ' ό,τι φαίνεται από κάτω.

Η Χαϊδελβέργη γλίτωσε τους σοβαρούς βομβαρδισμούς στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οπότε η Altstadt είναι πραγματικά παλιά και όχι ξαναχτισμένη. Η Hauptstraße που τη διασχίζει είναι από τους μακρύτερους πεζόδρομους της Ευρώπης, κάτι που την κάνει και το πιο γεμάτο κομμάτι της πόλης.

Βγες από αυτήν. Στα στενά βρίσκεις την Heiliggeistkirche στην αγορά, τη φοιτητική συνοικία και το Studentenkarzer, την παλιά φοιτητική φυλακή, όπου έκλειναν φοιτητές για ποτό και μονομαχίες και όπου εκείνοι γέμισαν τους τοίχους με σχέδια και υπογραφές. Ήταν περισσότερο τιμητικό σήμα παρά ποινή, και οι τοίχοι το αποδεικνύουν.

Πέρνα το ποτάμι και ανέβα στον Philosophenweg στη βόρεια όχθη. Από εδώ προέρχεται η κλασική εικόνα της Χαϊδελβέργης: κάστρο, παλιά πόλη και γέφυρα μαζί, με την κοιλάδα πίσω. Το όνομα προέρχεται από τους καθηγητές του πανεπιστημίου που περπατούσαν εκεί για να σκεφτούν, και το μονοπάτι είναι τόσο ζεστό και προστατευμένο που φυτρώνουν κατά μήκος του ασυνήθιστα φυτά.

Η ανάβαση από τη γέφυρα είναι σύντομη και κοφτή. Πήγαινε αργά το απόγευμα, όταν το φως πέφτει πάνω στο κάστρο και δεν έρχεται από πίσω του.

Η Alte Brücke πάνω από τον Νέκαρ χρονολογείται από τον δέκατο όγδοο αιώνα και στην πλευρά της πόλης τη φυλάει μια μεσαιωνική πύλη με δίδυμους πύργους. Δίπλα της κάθεται μια ορειχάλκινη μαϊμού της γέφυρας που κρατά καθρέφτη, μοντέρνο γλυπτό που θυμίζει ένα πολύ παλαιότερο που στεκόταν εδώ.

Το τοπικό έθιμο της δίνει τρεις λειτουργίες: αγγίζεις τον καθρέφτη για πλούτο, τα τεντωμένα δάχτυλα για να επιστρέψεις στη Χαϊδελβέργη, και τα ποντίκια δίπλα της για παιδιά. Τουλάχιστον ένα το κάνουν όλοι.

Η παλιά πόλη είναι μικρή και τα καλύτερα κομμάτια της είναι στα στενά, που είναι ακριβώς η περίπτωση όπου βοηθά μια διαδρομή. Ένα παιχνίδι πόλης σε στέλνει να λύνεις στοιχεία στα σοκάκια, στις αγορές και στη φοιτητική συνοικία, ώστε να βρεις τη φοιτητική φυλακή και τις παράξενες επιγραφές αντί να περπατήσεις δύο φορές τον εμπορικό δρόμο. Δουλεύει καλά με οικογένεια και με γκρουπ, και γεμίζει τις ώρες πριν ή μετά το κάστρο.

Μία ολόκληρη μέρα καλύπτει το κάστρο, την παλιά πόλη και τον Δρόμο των Φιλοσόφων. Δύο μέρες αν θέλεις και το Königstuhl με τα δάση.

Όχι. Το τελεφερίκ ξεκινά από το Kornmarkt, και το εισιτήριο επεκτείνεται ως το Königstuhl πιο πάνω.

Ναι, για τη θέα από την ταράτσα και για το Μεγάλο Βαρέλι. Η κύρια εμπειρία είναι ο χώρος και η αυλή, όχι επιπλωμένα δωμάτια.

Τέλη άνοιξης και αρχές φθινοπώρου. Το καλοκαίρι έχει πολλά γκρουπ με πούλμαν, και τον Δεκέμβριο υπάρχει καλή χριστουγεννιάτικη αγορά στις πλατείες της παλιάς πόλης.

Γίνεται, εύκολα με τρένο από τη Φρανκφούρτη ή το Μάνχαϊμ. Ο σταθμός απέχει μια διαδρομή με τραμ από την παλιά πόλη.

Αν θέλεις την πόλη και όχι μόνο τη θέα της, περπάτησέ την με μια διαδρομή παιχνιδιού. Δες πώς λειτουργεί, και για εταιρικές εξόδους και μεγαλύτερα γκρουπ έχουμε ειδικές μορφές σε αυτή τη σελίδα. Απορίες για ημερομηνίες, μεγέθη γκρουπ ή διαδρομές; Επικοινώνησε μαζί μας. Μία ώρα βόρεια με τρένο: Φρανκφούρτη.