Τι να κάνεις στη Φρανκφούρτη: ουρανοξύστες, παλιά πόλη και μηλίτης

Η Φρανκφούρτη έχει τους ουρανοξύστες. Οι τράπεζες, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και ένα σύμπλεγμα πύργων της χάρισαν το παρατσούκλι Mainhattan, και από τη σωστή γωνία πραγματικά δεν μοιάζει ευρωπαϊκή. Ύστερα περπατάς πέντε λεπτά και βρίσκεσαι σε μια πλατεία με αετωματικά σπίτια που θα μπορούσαν να είναι πεντακοσίων ετών.

Δεν είναι. Η Φρανκφούρτη βομβαρδίστηκε βαριά τον Μάρτιο του 1944 και η παλιά πόλη ισοπεδώθηκε. Αυτό που βλέπεις σήμερα είναι ανοικοδόμηση, ένα μέρος από τη δεκαετία του 1980 και ένα μέρος μόλις από το 2018. Το να το ξέρεις δεν το χαλάει. Το εξηγεί.

Οι περισσότεροι ουρανοξύστες της Φρανκφούρτης είναι γραφεία όπου δεν μπαίνεις. Ο Main Tower είναι η εξαίρεση, με δημόσιο παρατηρητήριο περίπου διακόσια μέτρα ψηλά, με ασανσέρ και μια μικρή σκάλα. Είναι ανοιχτό στον αέρα, κάτι που φαίνεται στις φωτογραφίες, και είναι ο γρηγορότερος τρόπος να καταλάβεις πώς είναι οργανωμένη η πόλη: οι πύργοι στη μέση, το ποτάμι από κάτω και η παλιά πόλη να δείχνει μικροσκοπική μέσα σε όλα αυτά.

Ανέβα περίπου μία ώρα πριν τη δύση. Πάρε κάτι ζεστό μαζί σου, γιατί εκεί πάνω φυσάει σε κάθε εποχή.

Το Römer είναι το δημαρχείο της Φρανκφούρτης από τις αρχές του δέκατου πέμπτου αιώνα, και η πρόσοψή του με τα τρία αετώματα είναι η καθιερωμένη φωτογραφία της πόλης. Απέναντι, η σειρά των ξυλόπηκτων σπιτιών στο Römerberg μοιάζει μεσαιωνική αλλά είναι προσεκτική μεταπολεμική ανοικοδόμηση. Σε αυτή την πλατεία γιόρταζαν τους αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας αφού στέφονταν στον καθεδρικό της διπλανής γωνίας.

Μπες και στον καθεδρικό. Εδώ γίνονταν εκείνες οι στέψεις, και στον πύργο μπορείς να ανέβεις αν θέλεις μια δεύτερη, παλαιότερη θέα πάνω από την πόλη.

Ανάμεσα στο Römer και τον καθεδρικό, μια ολόκληρη συνοικία με σοκάκια άνοιξε το 2018 στη θέση ενός τσιμεντένιου κτηρίου της δεκαετίας του 1970. Κάποια σπίτια είναι πιστές αναπαραστάσεις εκείνων που καταστράφηκαν στον πόλεμο, άλλα είναι νέα αρχιτεκτονική που ακολουθεί τα παλιά οικόπεδα. Η συζήτηση για το αν αυτό είναι τίμιο ή λούνα παρκ ήταν σφοδρή στη Γερμανία, και το να την περπατάς έχοντας αυτό το ερώτημα στο μυαλό είναι πιο ενδιαφέρον από το να τη θαυμάζεις απλώς.

Έξω από τον εκθεσιακό χώρο, ο Hammering Man του Τζόναθαν Μποροφσκι είναι μια μαύρη ατσάλινη φιγούρα πάνω από είκοσι μέτρα ψηλή, της οποίας το χέρι σφυροκοπά αργά όλη μέρα. Είναι μνημείο στην εργασία μέσα σε μια πόλη χτισμένη στο χρήμα, και ο συνδυασμός είναι σκόπιμος.

Για το άλλο άκρο, βρες τον Eschenheimer Turm, έναν στρογγυλό μεσαιωνικό πύργο-πύλη εγκλωβισμένο ανάμεσα σε κτήρια γραφείων. Επέζησε επειδή ήταν πολύ χρήσιμος για να γκρεμιστεί, και είναι το πιο καθαρό σωζόμενο κομμάτι της τειχισμένης πόλης που ήταν κάποτε η Φρανκφούρτη.

Η νότια όχθη του Μάιν φιλοξενεί κατά μήκος της μια σειρά μουσείων, το Museumsufer, μια πυκνότητα ασυνήθιστη ακόμη και για τη Γερμανία. Το Städel είναι αυτό που διαλέγεις αν προλαβαίνεις μόνο ένα: μια σοβαρή συλλογή ζωγραφικής από τον Μεσαίωνα ως σήμερα, με μια σύγχρονη υπόγεια επέκταση που φωτίζεται από στρογγυλούς φεγγίτες βυθισμένους στο γρασίδι από πάνω.

Στα τέλη Αυγούστου η όχθη φιλοξενεί ένα μεγάλο φεστιβάλ μουσείων, και τα μονοπάτια δίπλα στο ποτάμι κάνουν για καλό περπάτημα οποιαδήποτε εποχή του χρόνου.

Το ποτό της Φρανκφούρτης είναι το Apfelwein, τοπικά Ebbelwoi: ξηρός, ξινός μηλίτης, που σερβίρεται από μια γκριζογάλανη πήλινη κανάτα που λέγεται Bembel σε ραβδωτό ποτήρι. Οι ραβδώσεις δεν είναι διακόσμηση· σου επιτρέπουν να κρατήσεις το ποτήρι με λιπαρά δάχτυλα.

Πιες τον στο Ζάξενχαουζεν, απέναντι από το ποτάμι, όπου βρίσκονται τα παραδοσιακά ταβερνάκια. Παράγγειλε Grüne Soße, μια κρύα πράσινη σάλτσα από επτά βότανα που σερβίρεται με πατάτες και αυγό, και Handkäs mit Musik, ένα μικρό τυρί από ξινόγαλα με κρεμμύδι, αν θέλεις την πλήρη τοπική δοκιμασία. Και τα δύο είναι καλύτερα απ' ό,τι ακούγονται.

Η Φρανκφούρτη ανταμείβει όσους προσέχουν τις ραφές ανάμεσα στο παλιό και το νέο, και τιμωρεί όσους περπατούν μόνο την εμπορική οδό. Ένα παιχνίδι πόλης σε δρομολογεί ανάμεσα στους πύργους, το Römerberg και την όχθη ενώ λύνεις στοιχεία, οπότε η αντίθεση γίνεται το νόημα αντί για μπέρδεμα. Λειτουργεί καλά για ομάδα δουλειάς, αφού στη Φρανκφούρτη καταλήγουν έτσι κι αλλιώς πολλές ομάδες.

Ναι, για μία ή δύο μέρες. Ο συνδυασμός ουρανοξυστών, μουσείων και ταβερνών με μηλίτη είναι πραγματικά διαφορετικός από τις άλλες γερμανικές πόλεις, αν και η πόλη είναι μικρότερη απ' ό,τι δείχνει η φήμη της.

Ο Main Tower έχει δημόσιο υπαίθριο παρατηρητήριο. Οι περισσότεροι άλλοι πύργοι είναι ιδιωτικά γραφεία.

Είναι ανοικοδόμηση. Τα σπίτια του Römerberg ξαναχτίστηκαν μετά τον πόλεμο και η συνοικία δίπλα στον καθεδρικό άνοιξε το 2018.

Apfelwein από Bembel, Grüne Soße, Handkäs mit Musik, και ό,τι δείχνει καλό στην Kleinmarkthalle το μεσημέρι.

Όχι. Το αεροδρόμιο, ο κεντρικός σταθμός και το κέντρο συνδέονται με S-Bahn, και το κέντρο περπατιέται.

Αν έχεις μια μέρα εδώ και δεν θέλεις να την περάσεις στο μπαρ του ξενοδοχείου, περπάτησε την πόλη με μια διαδρομή παιχνιδιού. Δες πώς λειτουργεί, και για εταιρικές εξόδους και μεγαλύτερες ομάδες έχουμε φόρμουλες σε αυτή τη σελίδα. Ερωτήσεις για ημερομηνίες, μεγέθη ομάδων ή διαδρομές; Επικοινώνησε μαζί μας. Μία ώρα νότια με τρένο: η Χαϊδελβέργη.