Οι 5 καλύτεροι κήποι του Παρισιού και πώς τους χρησιμοποιούν οι Παριζιάνοι

Ο Λουξεμβούργο είναι αυτός που οι Παριζιάνοι λένε πρώτο. Ανήκει στη Γερουσία, που στεγάζεται στο ανάκτορο στο βόρειο άκρο, και είναι οργανωμένος γύρω από μια κεντρική δεξαμενή όπου τα παιδιά σπρώχνουν ξύλινα ιστιοφόρα με βέργες - τα σκάφη νοικιάζονται από το ίδιο μικρό περίπτερο εδώ και γενιές.

Οι πράσινες μεταλλικές καρέκλες είναι δωρεάν και μετακινούμενες, και το να μεταφέρεις μία εκεί που πέφτει ο ήλιος είναι σχεδόν εθνικό άθλημα. Ψάξτε το Σιντριβάνι των Μεδίκων στη σκιερή ανατολική γωνία, που είναι το καλύτερο σημείο του κήπου και το λιγότερο γεμάτο. Τα περισσότερα γκαζόν είναι κλειστά για κάθισμα· λίγα είναι σημασμένα ως ανοιχτά και εκείνα γεμίζουν πρώτα σε ζεστή μέρα.

Ανάμεσα στο Λούβρο και την Place de la Concorde, το Tuileries ανασχεδιάστηκε από τον André Le Nôtre τον δέκατο έβδομο αιώνα και είναι το πρότυπο που αντέγραψε κάθε επόμενος τυπικός γαλλικός κήπος: ευθείες γραμμές, χαλίκι, κλαδεμένα δέντρα, αγάλματα στις διασταυρώσεις.

Δεν είναι κήπος για ξάπλα στο γρασίδι. Είναι κήπος για αργό περπάτημα, για κάθισμα δίπλα σε μία από τις στρογγυλές λιμνούλες, και για να κοιτάς τον άξονα που τρέχει από το Λούβρο μέσα από τον οβελίσκο ως την Αψίδα του Θριάμβου. Το καλοκαίρι στήνεται λούνα παρκ στην πλευρά της rue de Rivoli, που είναι είτε γοητευτικό είτε εκνευριστικό ανάλογα με τη διάθεση.

Στο 19ο διαμέρισμα, αυτό είναι το λιγότερο παριζιάνικο πάρκο του Παρισιού: απότομο, δασωμένο, με λίμνη, βράχο και έναν μικρό κλασικό ναό στην κορυφή ενός βράχου όπου φτάνεις από κρεμαστή γέφυρα. Χτίστηκε τη δεκαετία του 1860 στη θέση λατομείου γύψου και χωματερής, και το δραματικό ανάγλυφο είναι εξ ολοκλήρου τεχνητό.

Το σημαντικό: επιτρέπεται το γρασίδι. Εδώ κάνουν πραγματικά πικνίκ οι Παριζιάνοι, και Κυριακή απόγευμα οι πλαγιές είναι γεμάτες κόσμο με τυρί και ένα μπουκάλι.

Ιδρυμένος το 1626 ως βασιλικός κήπος φαρμακευτικών φυτών, είναι ο βοτανικός κήπος του Παρισιού και η έδρα του μουσείου φυσικής ιστορίας. Υπάρχει τυπική αλέα με παρτέρια, αλπικός κήπος, θερμοκήπια και ένας μικρός ζωολογικός του 1794, από τους παλαιότερους στον κόσμο.

Ο κήπος είναι δωρεάν· τα θερμοκήπια, οι αίθουσες και ο ζωολογικός έχουν εισιτήριο. Η Grande Galerie de l'Évolution στην άκρη, με την πομπή ζώων να διασχίζει την αίθουσα, αξίζει την είσοδο από μόνη της και είναι από τα καλύτερα μουσεία του Παρισιού για παιδιά.

Ένα ορθογώνιο από φλαμουριές και στοές κρυμμένο πίσω από την Comédie-Française, και από τα πιο ήσυχα σημεία του κέντρου παρότι απέχει λεπτά από το Λούβρο. Στις στοές υπάρχουν παλιομοδίτικα μαγαζιά με μετάλλια, πίπες και μολυβένια στρατιωτάκια.

Στην μπροστινή αυλή, οι ασπρόμαυρες ριγέ κολόνες διαφορετικού ύψους του Daniel Buren διχάζουν από το 1986. Τα παιδιά σκαρφαλώνουν πάνω τους. Οι φωτογράφοι κάνουν ουρά. Κανείς δεν είναι ουδέτερος.

Η Coulée verte René-Dumont τρέχει αρκετά χιλιόμετρα πάνω σε εγκαταλελειμμένο σιδηροδρομικό γεφύρι από τη Βαστίλη ανατολικά - ένας γραμμικός κήπος πάνω από τον δρόμο που ενέπνευσε το High Line της Νέας Υόρκης και είναι ακόμα πολύ πιο ήσυχος. Και το Parc de Belleville, σε πλαγιά στο 20ό, έχει από τις καλύτερες δωρεάν θέες πάνω από την πόλη χωρίς σχεδόν καθόλου το πλήθος της Μονμάρτρης.

Οι κήποι κλείνουν με το σούρουπο, και οι ώρες αλλάζουν με την εποχή - ένας φύλακας περνά σφυρίζοντας. Τα γκαζόν είναι συχνά προστατευμένα, με πινακίδες που δείχνουν σε ποια μπορείτε να καθίσετε. Οι δωρεάν καρέκλες στο Λουξεμβούργο και στο Tuileries είναι για όλους, και το να πάρετε μία θεωρείται δεδομένο. Το αλκοόλ στο πικνίκ γίνεται γενικά ανεκτό στα ανεπίσημα πάρκα και όχι στα επίσημα.

Οι κήποι δένουν καλύτερα με ένα περπάτημα, και ένα παιχνίδι πόλης δίνει σε αυτό το περπάτημα σκοπό. Εξερευνάτε σε μικρές ομάδες με το κινητό, λύνετε γρίφους δεμένους με πραγματικούς δρόμους και μνημεία, και καταλήγετε σε γωνιές του Παρισιού που δεν θα διαλέγατε. Χωρίς ξεναγό και χωρίς σταθερή ώρα έναρξης, οπότε μπορείτε να κάνετε διάλειμμα μιας ώρας στο γρασίδι όποτε θέλετε.

Ταιριάζει σε φίλους, οικογένειες και εταιρικές εξόδους και μεγαλύτερα γκρουπ. Η σελίδα πώς λειτουργεί εξηγεί τη μορφή βήμα βήμα.

Το Buttes-Chaumont, γιατί επιτρέπεται να ξαπλώσετε στο γρασίδι. Το Λουξεμβούργο και το Tuileries είναι για καρέκλες και παγκάκια, όχι για κουβέρτα.

Και οι πέντε έχουν ελεύθερη είσοδο. Τα θερμοκήπια, ο ζωολογικός και οι μουσειακές αίθουσες στο Jardin des Plantes έχουν χωριστό εισιτήριο.

Με το σούρουπο, άρα νωρίς τον χειμώνα και αργά το καλοκαίρι. Οι ώρες αναγράφονται στις πύλες και αλλάζουν μέσα στη χρονιά.

Μόνο όπου το επιτρέπουν οι πινακίδες. Οι τυπικοί κήποι προστατεύουν τα περισσότερα γκαζόν· τα λοφώδη πάρκα των γειτονιών είναι πολύ πιο χαλαρά.

Ιστιοφόρα και κουκλοθέατρο στο Λουξεμβούργο, ο ζωολογικός και η αίθουσα εξέλιξης στο Jardin des Plantes, και χώρος για τρέξιμο στο Buttes-Chaumont.

Τέλη Απριλίου ως Ιούνιο, και Σεπτέμβριος. Ιούλιος και Αύγουστος είναι ζεστοί και γεμάτοι, και μεγάλο μέρος του Παρισιού φεύγει έτσι κι αλλιώς.

Ένα απόγευμα σε κήπο του Παρισιού δεν είναι χαμένος χρόνος· είναι το νόημα της πόλης. Δείτε όλες τις πόλεις όπου έχουμε παιχνίδια, διαβάστε περισσότερα για την πρωτεύουσα στα quests στο Παρίσι, ή επικοινωνήστε αν σχεδιάζετε κάτι για γκρουπ.