Paris'in en iyi 5 bahçesi ve Parislilerin onları kullanma biçimi

Parislilerin ilk saydığı bahçe Luxembourg. Kuzey ucundaki sarayda oturan Senato'ya ait ve çocukların çubukla ahşap yelkenlileri ittiği merkezî bir havuzun etrafında düzenlenmiş - tekneler kuşaklardır aynı küçük büfeden kiralanıyor.

Yeşil metal sandalyeler ücretsiz ve taşınabilir; bir tanesini güneşin olduğu yere taşımak neredeyse ulusal bir spor. Gölgeli doğu köşesindeki Medici Çeşmesi'ni arayın; bahçenin en iyi ve en az kalabalık noktası orası. Çimenlerin çoğu oturmaya kapalı; birkaçı açık olarak işaretli ve sıcak bir günde önce onlar doluyor.

Louvre ile Place de la Concorde arasındaki Tuileries'i on yedinci yüzyılda André Le Nôtre yeniden tasarladı ve sonraki her düzenli Fransız bahçesinin kopyaladığı model bu oldu: düz çizgiler, çakıl, budanmış ağaçlar, kesişme noktalarında heykeller.

Çimende uzanmalık bir bahçe değil. Yavaş yürümeye, yuvarlak havuzlardan birinin kenarına oturmaya ve Louvre'dan dikilitaş üzerinden Zafer Takı'na uzanan aksa bakmaya uygun. Yazın rue de Rivoli tarafına lunapark kuruluyor ki bu, ruh halinize göre ya sevimli ya sinir bozucu.

19. bölgedeki bu park Paris'in en az Paris görünen parkı: dik, ağaçlık, gölü, kayalığı ve asma köprüyle ulaşılan bir kayanın tepesinde küçük klasik tapınağıyla. 1860'larda bir alçı taş ocağı ile çöplüğün yerine yapıldı ve o dramatik arazi tamamen yapay.

Önemli olan: çimene girilebiliyor. Parisliler gerçekten burada piknik yapıyor ve pazar öğleden sonraları yamaçlar peynir ve bir şişeyle oturan insanlarla dolu.

1626'da kraliyet tıbbi bitkiler bahçesi olarak kurulan bu yer Paris'in botanik bahçesi ve doğa tarihi müzesinin evi. Düzenli bir çiçek tarhı yolu, alp bahçesi, seralar ve 1794'ten kalma, dünyanın en eski hayvanat bahçelerinden biri olan küçük bir menajeri var.

Bahçenin kendisi ücretsiz; seralar, galeriler ve menajeri biletli. En uçtaki Grande Galerie de l'Évolution, salonu boydan boya geçen hayvan alayıyla, tek başına girişi hak ediyor ve çocuklarla Paris'in en iyi müzelerinden biri.

Comédie-Française'in arkasına gizlenmiş ıhlamurlardan ve kemeraltlarından oluşan bir dikdörtgen; Louvre'a dakikalar uzaklıkta olmasına rağmen Paris merkezinin en sessiz yerlerinden biri. Kemeraltlarında madalya, pipo ve kurşun asker satan eski usul dükkânlar var.

Ön avluda Daniel Buren'in farklı yükseklikteki siyah beyaz çizgili sütunları 1986'dan beri fikirleri ikiye bölüyor. Çocuklar üstlerine tırmanıyor. Fotoğrafçılar kuyruğa giriyor. Kimse tarafsız değil.

Coulée verte René-Dumont, Bastille'den doğuya doğru kullanılmayan bir demiryolu viyadüğü boyunca birkaç kilometre uzanıyor - sokağın üstünde, New York'un High Line'ına ilham vermiş ve hâlâ çok daha sakin doğrusal bir bahçe. 20. bölgedeki bir yamaçta yer alan Parc de Belleville ise şehrin üstünde en iyi ücretsiz manzaralardan birini sunuyor, Montmartre kalabalığının neredeyse hiçbiri olmadan.

Bahçeler alacakaranlıkta kapanıyor ve saatler mevsime göre değişiyor - bir görevli düdük çalarak dolaşıyor. Çimenler çoğu zaman korunuyor; hangisine oturabileceğinizi tabelalar gösteriyor. Luxembourg ve Tuileries'deki ücretsiz sandalyeler herkes için ve birini almanız bekleniyor. Piknikte alkole gayriresmî parklarda genel olarak göz yumuluyor, düzenli bahçelerde yumulmuyor.

Bahçeleri en iyi bir yürüyüşle birbirine bağlarsınız ve şehir oyunu o yürüyüşe amaç veriyor. Küçük takımlarla, telefonla keşfediyor, gerçek sokaklara ve anıtlara bağlı bulmacaları çözüyor ve Paris'in seçmeyeceğiniz köşelerinde buluyorsunuz kendinizi. Rehber yok, sabit başlangıç saati yok; canınız istediğinde çimende bir saat mola verebiliyorsunuz.

Arkadaşlar, aileler ve şirket gezileri ile büyük gruplar için uygun. Nasıl işlediği sayfası formatı adım adım anlatıyor.

Buttes-Chaumont, çünkü çimende uzanabiliyorsunuz. Luxembourg ve Tuileries sandalye ve bank içindir, battaniye için değil.

Beşinin de girişi ücretsiz. Jardin des Plantes'taki seralar, menajeri ve müze galerileri ayrı biletli.

Alacakaranlıkta; yani kışın erken, yazın geç. Saatler kapılarda yazılı ve yıl içinde değişiyor.

Yalnızca tabelaların izin verdiği yerlerde. Düzenli bahçeler çimenlerin çoğunu koruyor; tepelik mahalle parkları çok daha rahat.

Luxembourg'da yelkenliler ve kukla tiyatrosu, Jardin des Plantes'ta menajeri ve evrim galerisi, Buttes-Chaumont'ta ise koşacak alan.

Nisan sonundan hazirana ve eylül. Temmuz ile ağustos sıcak ve kalabalık; ayrıca Paris'in büyük kısmı zaten şehirden ayrılıyor.

Bir Paris bahçesinde geçen öğleden sonra boşa geçen zaman değil; şehrin bütün mesele bu. Oyunlarımızın olduğu tüm şehirlere bakın, başkent hakkında daha fazlası için Paris'te questler yazımızı okuyun ya da bir gruba program planlıyorsanız bize yazın.