Een speurtocht is een spel waarin teams een lijst afwerken met dingen die ze moeten vinden, fotograferen of uitpuzzelen, meestal tegen de klok. Het idee is zo simpel dat mensen ze organiseren voor kinderfeestjes, bedrijfsuitjes, bruiloften en regenachtige zondagen. Wat enorm verschilt is de vorm, en de meeste tegenvallende speurtochten zijn het gevolg van de verkeerde vorm voor de groep.
Dit zijn de drie soorten, waar elk goed voor is, en de praktische regels die er een goede van maken.
De drie vormen
De lijstspeurtocht
De klassieke: een lijst met dingen om te verzamelen of te fotograferen. Een rood blad, een bonnetje van een bakker, iets dat ouder is dan de spelers. Makkelijk zelf te maken, heel flexibel, en het werkt overal.
De zwakte is dat een lijstspeurtocht geen opbouw heeft. Teams verzamelen in willekeurige volgorde, alles is even makkelijk, en er zit geen spanningsboog in. Prima voor kinderen en voor een kort spel; mager voor een hele middag met volwassenen.
De aanwijzingsspeurtocht
Elk antwoord leidt naar de volgende plek. Dit is de vorm met echte vaart: je kunt niet vooruitspringen, en elke opgeloste aanwijzing voelt als voortgang. Hem schrijven kost veel meer werk, want één slechte aanwijzing legt het hele spel stil.
Dit is wat de meeste stadsspeurtochten en escape-achtige spellen gebruiken, en het is de vorm die volwassenen bij de les houdt.
De foto- of opdrachtentocht
Punten voor het uitvoeren van opdrachten: een teamfoto voor een monument, een filmpje waarin iedereen iets doet, een voorbijganger die je zover krijgt op de foto te gaan. Luidruchtig, gezellig, en erg goed voor grote groepen omdat alles parallel loopt.
Het risico zijn opdrachten die mensen in verlegenheid brengen. Een opdracht waarbij je vreemden moet aanspreken is leuk voor twee mensen in de groep en gênant voor de rest.
De regels die bepalen of het werkt
Teams van vier tot zes. Onder de vier zijn er te weinig ideeën; boven de zes worden mensen toeschouwer. Ben je met twintig, dan zijn dat vier teams, geen grote groep.
Spreek een duidelijke eindtijd en eindplek af. De meest voorkomende misser is dat teams over veertig minuten verspreid komen aandruppelen. Noem het tijdstip, noem het café, en houd je eraan.
Houd de puntentelling simpel. Over ingewikkelde systemen wordt gediscussieerd en niemand onthoudt ze. Gelijke punten per onderdeel met een paar lastigere bonusopdrachten is genoeg.
Bedenk meer opdrachten dan iemand kan afmaken. Maakt elk team alles af, dan wint degene die het hardst loopt. Twintig opdrachten waarvan het beste team er vijftien haalt, is een beter spel.
Houd het gebied klein. Een speurtocht over een hele stad wordt een wandelwedstrijd. Een compact centrum of één park is leuker.
Spreek de telefoonregel vooraf af. Opzoeken is geen valsspelen tenzij je dat zegt. Zeg het dus, of schrijf aanwijzingen die een zoekmachine niet kan beantwoorden.
Wat je weglaat
Alles waarvoor je iets moet meenemen dat niet van jou is, privéterrein moet betreden of vreemden moet lastigvallen die zich niet voor jouw spel hebben opgegeven. Opdrachten met alcohol sluiten de mensen uit die niet drinken. En opdrachten die op het vernederen van één persoon leunen, zijn voor die persoon binnen tien minuten niet meer grappig.
Welke gelegenheid vraagt om welke vorm
Kinderfeestjes: lijst- of fototocht, kort, met een duidelijke prijs.
Bedrijfsuitjes: aanwijzingstocht in teams, want die dwingt gesprek af tussen mensen die elkaar normaal niet spreken.
Vrijgezellenweekenden: fototocht voor de sfeer, maar check of alle opdrachten voor iedereen in de groep oké zijn.
Op stedentrip: aanwijzingstocht die vastzit aan echte plekken, zodat je iets ziet terwijl je speelt.
Gezinsmiddagen: een mix, waarbij de jongste de fysieke zoekopdrachten krijgt.
Als je er liever geen zelf schrijft
Een goede aanwijzingstocht schrijven kost een dag, en één kapotte aanwijzing verpest hem. Kant-en-klare stadsroutes lossen dat op: de opdrachten zitten vast aan gebouwen en opschriften die er echt zijn, teams spelen in hun eigen tempo vanaf een telefoon, en meerdere teams kunnen dezelfde route tegelijk lopen.
Je kunt bekijken in welke steden er routes zijn en er een in de buurt kiezen. De pagina over hoe het spel werkt legt de vorm in een paar minuten uit.
Voor een grote groep of een bedrijfsuitje is er een opzet voor bedrijven en groepen.
Veelgestelde vragen
Hoe lang moet een speurtocht duren?
Anderhalf tot twee uur voor volwassenen, drie kwartier tot een uur voor jonge kinderen. Langer en de energie zakt weg.
Hoeveel mensen heb je nodig?
Minstens vier, in teams van vier tot zes. Grotere groepen splitsen op in meerdere teams in plaats van als één groep te spelen.
Wat maakt een goede aanwijzing?
Een die je alleen kunt beantwoorden door op de juiste plek te staan en te kijken. Kan een zoekmachine hem vanaf de bank beantwoorden, dan doet hij zijn werk niet.
Moet er een prijs zijn?
Iets kleins en een beetje flauws werkt beter dan iets waardevols, want dat maakt mensen competitief op een manier die het bederft.
Wat als het regent?
Buitentochten overleven motregen prima. Bij stevige regen verzet je liever de start dan dat je afzegt, als de vorm geen vast tijdstip heeft.
Kun je een speurtocht met z'n tweeën doen?
Ja, al passen aanwijzingstochten beter bij een duo dan lijsttochten, die op opsplitsen leunen.
Kort samengevat
Kies de vorm die bij de groep past, houd teams op zes, spreek een harde eindtijd af, en schrap alles waar mensen zich ongemakkelijk bij voelen. Schrijf je er zelf een, dan hebben we een langere lijst met ideeën voor speurtochten waaruit je kunt putten.
Plan je er een voor een specifieke groep en twijfel je of het werkt? Vraag het ons via de contactpagina.
Secrets of …
Ontdek de verhalen achter de gevels. Voor iedereen. Bekijk de games ›
