Augmented reality betekent dat de telefoon je de straat laat zien via de camera, met er iets overheen getekend: een figuur in een deuropening, een reconstructie van een pand dat is afgebrand, een pijl op het trottoir. In een stadsspel is de belofte dat je de plek ziet zoals hij was, of zoals het verhaal hem verzint.
Die belofte is in een handvol gevallen echt en in de meeste gevallen dun. Zo herken je waar je naar kijkt.
Wat AR echt toevoegt
Laten zien wat er niet meer is. Dit is met afstand het sterkste gebruik. Op een leeg plein staan en het gebouw zien dat er voor de oorlog stond, doet geen enkele tekstbeschrijving na. Musea en erfgoedorganisaties gebruiken het precies daarvoor.
Schaal. Een stadsmuur die drie keer zo hoog was als wat er nu staat, een toren die zijn spits verloor. Cijfers op een bordje komen niet aan; het zien wel.
Plezier voor kinderen. Een figuur die op het trottoir verschijnt, houdt de aandacht van een achtjarige vast op een manier die een geschreven aanwijzing niet haalt.
Wat AR in de praktijk meestal is
De meeste spellen die met AR adverteren, doen iets veel kleiners. Een fotolaag die je op een gevel uitlijnt. Een tekenfiguurtje dat in het camerabeeld verschijnt, waar je de telefoon ook op richt. Een filter. Prima allemaal, maar het is in geen betekenisvolle zin augmented reality: de digitale laag zit niet vast aan de echte wereld, hij is alleen over het camerabeeld heen getekend.
De toets is simpel: zet twee stappen opzij. Blijft de laag aan het gebouw plakken, dan volgt hij de wereld. Beweegt hij mee met je telefoon, dan is het een sticker.
De praktische kosten die niemand noemt
De accu. Camera plus locatie plus renderen is het zwaarste wat een telefoon doet. Een AR-spel trekt een accu een paar keer sneller leeg dan een spel met tekst. Bij een route van twee uur is dat het verschil tussen uitspelen en niet.
Je kijkt naar het scherm, niet naar de stad. De ironie van AR buiten is dat het een telefoon zet tussen jou en het ding waarvoor je gekomen bent. Een spel dat bij elke stop AR gebruikt, laat je door een mooi centrum lopen terwijl je er een filmpje van bekijkt.
Zonlicht. AR is het slechtst te zien in precies het weer waarin je buiten wilt zijn. Felle zon maakt de laag bijna onzichtbaar.
Eisen aan het toestel. AR vraagt een redelijk recente telefoon. In een groep van vijftien draait hij bij minstens één iemand niet lekker.
Veiligheid. Wie door een stad loopt terwijl hij naar een camerabeeld kijkt, kijkt niet naar het verkeer. Goede ontwerpen laten je op een vast punt stilstaan voor AR in plaats van tijdens het lopen.
Wanneer AR het waard is en wanneer niet
Het waard: één of twee momenten in een route waar echt iets verdwenen is: een gesloopt pand, een oude stadsmuur, een gedempte gracht. Spaarzaam gebruikt blijft het hangen.
Niet het waard: als motor van het hele spel. Een route waarin elke stop een AR-animatie is, is een telefoonervaring die toevallig buiten plaatsvindt, en die had je ook vanaf de bank gehad.
De eerlijke positie is dat AR een goed kruid is en een slecht hoofdingrediënt. De echte motor van een stadsspel is kijken naar wat er voor je staat en er iets uit afleiden.
Wat je checkt voor je een AR-spel boekt
Volgt de laag het gebouw of de camera? Hoeveel stops gebruiken echt AR: één, of allemaal? Welke telefoon is er nodig? Werkt het in felle zon? En kun je de route ook spelen zonder AR als iemands telefoon het niet aankan?
Die laatste vraag telt in een groep het zwaarst. Een spel dat de telefoon van één iemand uitsluit, sluit die persoon uit.
Het alternatief: helemaal geen camera
De meeste stadsroutes werken zonder AR, en de reden mag hardop gezegd worden: het interessante staat er al. Een uitgehakt jaartal, een vreemd opschrift, vier beelden waarvan er één iets onverwachts vasthoudt. Die vragen aandacht, geen rendering.
Je kunt bekijken in welke steden er routes zijn en er een in de buurt kiezen. De pagina over hoe het spel werkt legt uit wat er tijdens een route op de telefoon gebeurt.
Voor meerdere teams die tegelijk spelen is er een opzet voor bedrijven en groepen.
Veelgestelde vragen
Wat is een stadsspel met augmented reality?
Een route waarbij de camera van de telefoon digitale beelden toont die vastzitten aan echte plekken, het nuttigst bij reconstructies van dingen die er niet meer zijn.
Heb je een speciale telefoon nodig?
Echte AR vraagt een redelijk recent toestel. Simpelere overlay-effecten draaien op bijna alles, en dat is meteen een aanwijzing dat het geen echte AR is.
Werkt AR bij daglicht?
Slecht in felle zon. Bewolkte dagen en schaduwrijke straten zijn veel beter, wat een ongemakkelijke beperking is voor een buitenactiviteit.
Hoeveel accu kost AR?
Aanzienlijk meer dan een gewoon stadsspel, want camera, locatie en rendering draaien tegelijk. Neem een powerbank mee.
Is AR beter voor kinderen?
Voor een moment of twee wel, dat vinden ze prachtig. Als het hele spel laat het ze naar een scherm staren in een park.
Kun je een AR-route spelen zonder AR?
Sommige spellen hebben een terugvaloptie en andere niet. Het navragen waard, want in elke groep van vijftien is er minstens één telefoon die het niet trekt.
Kort samengevat
AR verdient zijn plek als het je laat zien wat er niet meer is, één of twee keer in een route. Als hele motor verandert het een wandeling in schermtijd. Voor wat een stadsroute zonder camera doet, schreven we over de puzzelsoorten die een stad kan dragen.
Wil je weten wat een route precies inhoudt voordat je boekt? Vraag het via de contactpagina.