5 ตลาดที่ดีที่สุดในลอนดอน และควรไปวันไหน

ใต้ซุ้มโค้งทางรถไฟใกล้สะพานลอนดอน โบโรคือตลาดอาหารที่ทุกคนนึกถึงก่อน ซึ่งแปลว่ามันแน่นและไม่ถูก แต่ก็ยังคุ้ม พ่อค้าแม่ค้าที่นี่เป็นผู้เชี่ยวชาญของจริง ทั้งร้านชีส ร้านปลา ร้านขนมปัง และแผงที่ขายแต่เห็ดอย่างเดียว มาให้ท้องว่าง กินยืน ๆ และมองมันเป็นมื้อกลางวันมากกว่าการมาจ่ายตลาด

ไปเช้าวันธรรมดาถ้าคุณอยากได้คุยกับคนขายจริง ๆ วันเสาร์นั้นไหล่ชนไหล่ วันเปิดของแต่ละโซนในตลาดก็ไม่เหมือนกัน ฉะนั้นเช็กก่อนออกเดินทาง

ถนนหนึ่งสายในย่านเบธนัลกรีน เช้าเดียวต่อสัปดาห์ และทุกอย่างก็จบก่อนบ่ายคล้อย พ่อค้าตะโกนราคาข้ามถนนใส่กันและลดราคาลงเรื่อย ๆ เมื่อใกล้เวลาปิด ชั่วโมงสุดท้ายจึงเป็นช่วงที่ได้ของถูก ส่วนร้านที่อยู่หลังแผงขายเซรามิก ภาพพิมพ์และกาแฟ ซึ่งเป็นเหตุผลครึ่งหนึ่งของการมา

ไปวันอื่นไม่มีประโยชน์ วันอาทิตย์สิบโมงก็แน่นแล้ว ไปก่อนเก้าโมงคุณจะยังมีที่ให้ขยับ

ปอร์โตเบลโลทอดยาวกว่าหนึ่งไมล์ผ่านย่านนอตติงฮิลล์ และเปลี่ยนบุคลิกไปเรื่อยขณะที่คุณเดิน พ่อค้าของเก่าอยู่ปลายด้านใต้และเปิดค้าขายจริงจังเฉพาะวันเสาร์ ถัดขึ้นเหนือกลายเป็นผักผลไม้ แล้วเป็นเสื้อผ้าวินเทจใต้ทางด่วนยกระดับเวสต์เวย์

วันเสาร์คือประสบการณ์เต็มรูปแบบ และก็เป็นถนนที่คนแน่นที่สุดในลอนดอนตะวันตกด้วย การไปวันธรรมดาให้คุณได้บ้านสีพาสเทลกับแผงอาหารโดยไม่ต้องเบียด แต่อาเขตของเก่าจะเงียบหรือปิด

บริกซ์ตันเป็นสามอย่างพร้อมกัน คือถนน Electric Avenue ด้านนอก กับอาเขตมีหลังคาอย่าง Brixton Village และ Market Row ที่อยู่ด้านหลัง อาเขตเต็มไปด้วยร้านอาหารเล็ก ๆ ทั้งแคริบเบียน แอฟริกาตะวันตก โคลอมเบียและโปรตุเกส แทรกอยู่ระหว่างร้านผ้ากับร้านเนื้อ ราคาถูกกว่าที่ไหนในใจกลางเมืองและอาหารก็อร่อยกว่า

คนแน่นที่สุดตอนค่ำ เมื่อร้านอาหารเต็ม ส่วนตลาดข้างถนนด้านนอกเปิดกลางวันและเป็นที่สำหรับซื้อของสด ไม่ใช่ของที่ระลึก

ไม่มีใครแกล้งทำเป็นว่าแคมเดนยังไม่มีใครค้นพบ มันคือเขาวงกตของแผงค้ารอบประตูน้ำริมคลองและคอกม้าเก่า ขายอาหารข้างทางจากราวสามสิบประเทศ กับสินค้าอีกมหาศาล ไปด้วยความคาดหวังแบบนั้นแล้วมันก็เป็นบ่ายที่ดี โซนคอกม้ามีเสน่ห์ของจริง และทางเดินเลียบคลองไปย่านลิตเทิลเวนิสก็เริ่มตรงนั้นเลย

เปิดทุกวัน แย่ที่สุดคือบ่ายวันเสาร์ ดีที่สุดคือวันธรรมดาที่คุณยังขยับตัวได้

Maltby Street ในย่านเบอร์มอนด์ซีย์เป็นแถวซุ้มสั้น ๆ ที่ทำอาหารจริงจังโดยมีคนเพียงเศษเสี้ยวของโบโร เปิดเฉพาะวันหยุดสุดสัปดาห์ ส่วน Old Spitalfields มีหลังคาคลุม ซึ่งสำคัญมากในเดือนกุมภาพันธ์ และหมุนเวียนระหว่างของเก่า ของวินเทจและงานออกแบบตามแต่ละวัน

โบโรกับ Maltby Street ห่างกันยี่สิบนาทีเดิน ส่วน Columbia Road กับ Old Spitalfields จับคู่กันในวันอาทิตย์ได้ง่าย ๆ ขณะที่ปอร์โตเบลโล แคมเดนและบริกซ์ตันต่างก็เป็นทริปของตัวเอง อย่าพยายามร้อยทั้งห้าแห่งไว้ในวันเดียว เพราะการเดินทางจะกลายเป็นสิ่งเดียวที่คุณจำได้

ตลาดสนุกที่สุดตอนที่คุณเดินเรื่อยเปื่อยโดยมีเหตุผลให้มองอะไรละเอียดขึ้น เกมสำรวจเมือง ให้เหตุผลนั้นกับคุณ คุณออกเดินเป็นทีมเล็กพร้อมโทรศัพท์ ไขปริศนาที่ผูกกับสถานที่จริง แล้วเริ่มสังเกตรายละเอียดที่ปกติเดินผ่านไปเฉย ๆ ไม่มีเวลาเริ่มตายตัวและไม่มีไกด์ คุณเริ่มเมื่อไรก็ได้และแวะกาแฟตอนไหนก็ได้

เหมาะกับกลุ่มเพื่อน บ่ายวันครอบครัว หรือ กิจกรรมบริษัทหรือกลุ่มใหญ่ ทุกอย่างอธิบายไว้ทีละขั้นตอนในหน้า วิธีเล่น

Borough Market สำหรับคุณภาพและความหลากหลาย Brixton Village สำหรับกินมื้อเต็มแบบราคาถูก และ Maltby Street ถ้าคุณอยากได้อาหารระดับโบโรโดยมีคนน้อยกว่า

พ่อค้าส่วนใหญ่รับบัตรหรือจ่ายแบบไร้สัมผัสแล้ว แต่แผงเล็ก ๆ บางแผงยังชอบเงินสด พกไว้สักยี่สิบปอนด์ก็ตัดความเก้อเขินไปได้

วันอาทิตย์สำหรับ Columbia Road วันเสาร์สำหรับของเก่าที่ปอร์โตเบลโล และวันธรรมดาสำหรับโบโรกับแคมเดนถ้าคุณไม่ชอบคนเยอะ

คุ้ม ถ้าคุณไปเพื่ออาหารข้างทางและคลอง ไม่ใช่เพื่อช้อปปิ้ง เพราะแผงสินค้าก็คล้าย ๆ กันไปหมด

ที่แผงของเก่าและของวินเทจ ถ้าสุภาพก็ต่อได้ ส่วนแผงอาหารนั้นไม่ ส่วน Columbia Road ลดราคาเองตอนใกล้ปิดโดยไม่ต้องมีใครขอ

เผื่อไว้หนึ่งชั่วโมงถ้าจะเดินให้ทั่ว และสองชั่วโมงถ้าจะกินด้วย น้อยกว่านั้นก็แค่เดินผ่านเฉย ๆ

วันเดินตลาดที่ดีที่สุดคือวันที่คุณไม่ได้ถือรายการของที่ต้องซื้อ ถ้าคุณอยากสำรวจลอนดอนแบบมีโครงขึ้นอีกนิด ดู เมืองทั้งหมดที่เราครอบคลุม อ่านเรื่องเส้นทางในเมืองหลวงได้ที่ เควสต์ในลอนดอน หรือ ติดต่อเรา พร้อมคำถามของคุณได้เลย