"Interactief" is een woord geworden dat weinig betekent. Een wandeling waarbij je op Volgende tikt om de volgende alinea te horen, is niet interactief; dan bedien je een mediaspeler. Wat een wandeling echt interactief maakt, is dat hij iets van je vraagt en dat de tour verandert afhankelijk van wat je doet.
Zo herken je het verschil, en zo weet je welke vorm je groep eigenlijk wil.
De toets
Eén vraag: reageert de tour op jou?
Kun je hem uitspelen zonder ooit omhoog te kijken, dan is het een audiotour met knoppen. Moet je eerst iets vinden, iets beantwoorden of een richting kiezen voordat hij verdergaat, dan is het interactief.
Geen van beide is in het algemeen beter. Maar ze passen bij verschillende mensen, en het woord dekt allebei, en zo eindigen groepen met de verkeerde.
De vier niveaus, van laag naar hoog
Niveau één: een afspeelknop
Audio die door je locatie wordt geactiveerd. Jij loopt, hij praat. Comfortabel, informatief en volledig passief, en dat is precies goed voor een alleenreiziger die iets wil leren en geen vragen wil krijgen.
Niveau twee: een quiz onderweg
Vragen tussen de stops die verder niets veranderen. Iets boeiender dan pure audio; iets van een werkblad als de vragen algemeen zijn.
Niveau drie: puzzels die de route openen
Je komt niet bij de volgende stop voordat je deze hebt opgelost. Dat is een echt verschil: het zorgt dat de groep naar het gebouw kijkt in plaats van erdoorheen, en het maakt van lopen een gedeelde opdracht.
Niveau vier: keuzes die de route veranderen
Vertakkende verhalen waarin een beslissing je de ene straat in stuurt in plaats van de andere. Zeldzaam, want duur om te schrijven en te testen, en echt interessant als het goed gedaan is.
Waar interactiviteit goed in is
Groepen. Dit is de belangrijkste. Vier mensen die naar aparte audiosporen luisteren zijn vier mensen die samen alleen zijn; vier mensen die bakkeleien over hoeveel leeuwen er op een hek staan, zijn een groep.
Kinderen. Een kind luistert geen twintig minuten naar verteltekst. Een kind telt dingen, zoekt dingen en drukt op knoppen.
Onthouden. Je onthoudt wat je zelf hebt uitgevogeld. Je vergeet het meeste van wat je verteld is, en dat is geen kritiek op gidsen; zo werkt aandacht.
Tweede bezoeken. Ken je de stad, dan is horen over de kathedraal saai. Iets specifieks gevraagd krijgen over die kathedraal dat je nooit was opgevallen, niet.
Waar het slecht in is
Diepgang. Een interactieve tour kan je niet zoveel leren als een goed verteld verhaal. Hij ruilt informatie in voor aandacht. Wil je groep de stad begrijpen, neem dan een gids of een audiotour en accepteer dat het passief is.
Alleenlopers die willen nadenken. De vraag om zuilen te tellen onderbreekt precies de dwalende toestand die een solowandeling goed maakt.
Mensen die niet getoetst willen worden. Een route met een score kan als een examen voelen. Vormen waarin de puzzels optioneel zijn, gaan daar beter mee om dan vormen die je tegenhouden.
De praktische vragen voor het boeken
Is er één telefoon per persoon of per team nodig? Per team is beter voor een groep en zegt iets goeds over het ontwerp.
Zit er een tijdslimiet op? Een klok verandert een interactieve tour van ontspannen in gejaagd, en je kunt halverwege niet meer lunchen.
Zijn de vragen voor deze stad geschreven of uit kaartdata gegenereerd? Tel-de-bankjes-vragen zijn het verraderlijke teken.
Kun je een stop overslaan? Een route die je vastzet bij een puzzel achter een steiger is slechter dan een die je door laat lopen.
In welke taal draait hij echt? Woordspelingen vertalen niet, en een slecht vertaalde puzzel is niet onhandig maar onoplosbaar.
Kiezen tussen de vormen
Alleen, en je wilt iets leren: audiotour. Interactief zit dan in de weg.
Met z'n tweeën in een weekend: allebei goed, al geven puzzels je iets om samen te doen in plaats van naast elkaar.
Een gezin: duidelijk interactief. Er bestaat geen verteltour die een negenjarige vasthoudt.
Een werkgroep: interactief, in teams, want het gaat erom dat collega's praten.
Iemand die er woont: interactief, want de verteltekst ken je al.
Waar je kunt kijken
Je kunt bekijken in welke steden er routes zijn en er een in de buurt of op je reisbestemming kiezen. De pagina over hoe het spel werkt beschrijft wat de tour van je vraagt, en dat is de snelste manier om te beoordelen of het het juiste niveau interactief is voor je groep.
Voor meerdere teams die dezelfde route tegelijk lopen is er een opzet voor bedrijven en groepen.
Veelgestelde vragen
Wanneer is een stadswandeling interactief?
Als de tour reageert op wat je doet. Kun je hem uitspelen zonder omhoog te kijken, dan is het verteltekst met knoppen.
Is een interactieve tour beter dan een audiotour?
Niet beter, anders. Audio leert je meer; interactief houdt een groep bij de les en past veel beter bij kinderen.
Hoe lang duren ze?
Twee tot drie uur voor een centrumroute, langer met kinderen of een grote groep.
Heb je per persoon een telefoon nodig?
Nee, en per team is beter: dan blijven mensen met elkaar praten in plaats van met hun eigen scherm.
Zijn ze goed voor kinderen?
Veel beter dan verteltours, vanaf een jaar of acht, of vanaf vijf met een volwassene die voorleest.
Wat als je vastloopt bij een puzzel?
Goede vormen geven hints op verzoek en laten je overslaan. Check dat voor het boeken, want verbouwingen verstoppen soms een antwoord.
Kort samengevat
Vraag of de tour op jou reageert. Zo ja, dan is hij interactief en past hij bij groepen, gezinnen en mensen die de stad al kennen. Zo nee, dan is het een audiotour, en voor een alleenloper die iets wil leren is dat de betere aankoop. Voor de bredere vergelijking schreven we over zelfgeleide stadswandelingen.
Twijfel je welk niveau bij je groep past? Vraag het via de contactpagina.
Secrets of …
Ontdek de verhalen achter de gevels. Voor iedereen. Bekijk de games ›
