หอเอนเมืองปิซา มีอะไรให้ทำบ้าง
9 พฤศจิกายน 2565

คนส่วนใหญ่ให้เวลาปิซาเก้าสิบนาที ลงจากรถบัส ถ่ายรูปหอเอน แล้วขึ้นรถกลับ ซึ่งน่าเสียดาย เพราะจัตุรัสที่หอนั้นตั้งอยู่คือหนึ่งในกลุ่มสถาปัตยกรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของยุโรป และเมืองที่อยู่ข้างหลังมันก็เป็นเมืองมหาวิทยาลัยแบบทัสคานีของจริงที่แทบไม่มีใครอยู่
นี่คือวิธีขึ้นหอให้ถูกทาง มีอะไรอีกที่คุ้มค่าบัตรของคุณ และควรทำอะไรกับเวลาที่เหลือของวัน
ทำไมหอถึงเอน
มันถูกสร้างเป็นหอระฆังของมหาวิหาร เริ่มเมื่อปี 1173 และเริ่มเอียงตั้งแต่ก่อนชั้นที่สามจะเสร็จ พื้นดินข้างใต้อ่อน ทั้งดินเหนียว ทราย และเปลือกหอยที่ปากแม่น้ำเก่าทิ้งไว้ และมันก็ยุบตัวไม่เท่ากัน
สิ่งที่ช่วยมันไว้คือสงคราม การก่อสร้างหยุดไปสองครั้ง ครั้งละหลายสิบปี ซึ่งทำให้ดินได้ทรุดและอัดตัวแน่นขึ้นระหว่างช่วงก่อสร้าง ช่างก่อสร้างยังพยายามแก้ความเอียงไปพร้อมกับการสร้างด้วย นั่นคือเหตุผลที่ชั้นบน ๆ โค้งเล็กน้อย หอนี้จึงมีรูปทรงคล้ายกล้วย ไม่ใช่หอตรงที่เอียงเฉย ๆ
พอถึงปลายศตวรรษที่ยี่สิบ ความเอียงเริ่มอันตราย หอจึงถูกปิดไปสิบเอ็ดปีระหว่างที่มีการดูดดินออกจากใต้ฝั่งที่สูงกว่า มันเปิดใหม่ในปี 2001 โดยถูกดึงกลับมาตรงขึ้นเพียงเล็กน้อยแต่ชี้ขาด และถูกเฝ้าติดตามตลอดเวลา มันปลอดภัย และจะยังเอนอยู่ต่อไปอีกนานหลังพวกเราทุกคน
การขึ้นหอ
คุณขึ้นได้ และควรขึ้น เป็นบันไดเวียนในผนังเกือบสามร้อยขั้น และสิ่งที่แปลกไม่ใช่ความสูง แต่คือความเอียง ขั้นบันไดจะรู้สึกชันกว่าที่ฝั่งหนึ่งของเกลียวและลาดกว่าที่อีกฝั่ง ส่วนการทรงตัวของคุณก็จะเถียงกับสายตาเงียบ ๆ ตลอดทาง
กฎเชิงปฏิบัติที่นี่สำคัญ
บัตรเป็นแบบระบุเวลาและรอบเต็มเร็ว โดยเฉพาะหน้าร้อน ให้จองออนไลน์ล่วงหน้า เด็กอายุต่ำกว่าแปดขวบขึ้นไม่ได้เลย ส่วนที่โตกว่านั้นต้องมีผู้ใหญ่ไปด้วย ห้ามนำกระเป๋าทุกชนิดเข้าไปข้างใน มีตู้ล็อกเกอร์ฟรีอยู่ใกล้ ๆ แต่คิวเข้าตู้ก็นับรวมอยู่ในรอบของคุณ จึงควรไปเผื่อเวลา การเข้าชมทั้งหมดใช้เวลาราวครึ่งชั่วโมง ซึ่งส่วนใหญ่คือการเดินขึ้น
ส่วนที่เหลือของจัตุรัส
ปิอัซซาเดอีมีราโกลีเป็นมรดกโลกยูเนสโก และหอเอนก็เป็นอาคารที่น่าสนใจน้อยที่สุดบนจัตุรัสนี้
มหาวิหาร
เริ่มสร้างเมื่อปี 1063 และเป็นอาคารที่วางแบบแผนให้สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์แบบปิซาทั้งหมด ทั้งหินอ่อนลายทาง แถวเสาเล็ก ๆ ซ้อนชั้น ประตูสำริด และเพดานเป็นช่องสี่เหลี่ยม การเข้าชมรวมอยู่ในบัตรทุกแบบของจัตุรัสอยู่แล้ว แต่คุณยังต้องไปรับคูปองระบุเวลา
หอศีลจุ่ม
หอศีลจุ่มที่ใหญ่ที่สุดในอิตาลี เป็นทรงกลม และมีอะคูสติกที่พิเศษมาก ทุกครึ่งชั่วโมงเจ้าหน้าที่จะยืนตรงกลางแล้วเปล่งเสียงไม่กี่โน้ต และตัวอาคารก็จะเก็บเสียงนั้นไว้ ซ้อนทับกันไปมาอยู่หลายวินาที นี่คือสิ่งที่ดีที่สุดบนจัตุรัส และนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่พลาดไป เพราะตอนนั้นกำลังอยู่ข้างนอกเพื่อถ่ายรูป
กัมโปซานโต
สุสานอนุสรณ์ตลอดแนวด้านเหนือ เป็นระเบียงคดหินอ่อนยาว สร้างล้อมดินที่เล่ากันว่านำกลับมาจากเนินกลโกธาในยุคสงครามครูเสด จิตรกรรมฝาผนังของมันเสียหายหนักตอนที่หลังคาไหม้ในการทิ้งระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตรเมื่อปี 1944 ส่วนที่รอดมาได้ รวมถึงภาพชัยชนะแห่งความตายขนาดมหึมา ได้รับการบูรณะและนำกลับขึ้นผนังแล้ว
พิพิธภัณฑ์
พิพิธภัณฑ์มหาวิหารเก็บประติมากรรมต้นฉบับจากหน้าอาคารไว้ และลานภายในของมันก็ให้มุมกรอบภาพหอเอนที่ดีที่สุด ส่วนพิพิธภัณฑ์ซิโนเปียแสดงภาพร่างเตรียมงานที่พบอยู่ใต้จิตรกรรมกัมโปซานโตที่ถูกไฟไหม้ ซึ่งน่าสนใจกว่าที่ชื่อฟังดูมาก
ออกไปนอกจัตุรัส
เดินลงใต้สิบนาที แล้วฝูงคนก็หายไปหมด
ปิอัซซาเดอีกาวาเลียรี
ถูกออกแบบใหม่โดยจอร์โจ วาซารี ในศตวรรษที่สิบหก มีหน้าอาคารปกคลุมด้วยลายเรขาคณิตที่ขูดลงไป ตัวอาคารตอนนี้คือสกูโอลานอร์มาเลซูเปริโอเร หนึ่งในมหาวิทยาลัยที่คัดเลือกเข้มที่สุดของอิตาลี จัตุรัสนี้จึงเต็มไปด้วยนักศึกษาแทนที่จะเป็นคณะทัวร์
ลุงการ์นี
แนวเขื่อนเลียบแม่น้ำอาร์โน สองฝั่งเรียงรายด้วยวังสีพาสเทล ทางฝั่งใต้มีซานตามาเรียเดลลาสปีนา โบสถ์โกธิกจิ๋วที่ปกคลุมด้วยยอดแหลมและรูปปั้น สร้างขึ้นเพื่อเก็บหนามจากมงกุฎหนาม และถูกย้ายไปยังที่สูงกว่าทีละก้อนอิฐในศตวรรษที่สิบเก้า
ตุตโตมอนโด
บนผนังด้านหลังใกล้สถานีรถไฟมีภาพจิตรกรรมฝาผนังขนาดใหญ่ที่คีธ แฮริง วาดไว้เมื่อปี 1989 เป็นหนึ่งในผลงานสาธารณะชิ้นสุดท้ายของเขาและเป็นหนึ่งในไม่กี่ชิ้นที่ยังอยู่ครบ แวะห้านาที และเปลี่ยนอารมณ์ของทั้งทริปไปเลย
กินอะไรในปิซา
อาหารข้างทางของที่นี่คือเชชีนา แผ่นแป้งถั่วลูกไก่อบบาง ๆ ขายเป็นชิ้น เสิร์ฟร้อนโรยพริกไทย ให้กินยืน ๆ นอกจากนั้น ปิซาเป็นเมืองนักศึกษา อาหารจึงถูกกว่าและไม่ได้ถูกจัดแต่งเท่าฟลอเรนซ์ และร้านที่อยู่ห่างจากจัตุรัสก็คือร้านที่ควรนั่งลงกิน
เดินสำรวจเมือง
เดินจากจัตุรัสไปถึงแม่น้ำใช้เวลาสิบห้านาที และผ่านเกือบทุกอย่างที่กล่าวมาข้างต้น เกมสำรวจเมือง จะให้เส้นทางผ่านย่านนี้พร้อมโจทย์ให้แก้ที่ทุกจุดหยุด และนั่นแหละคือความต่างระหว่างการได้เห็นปิซา กับการได้เห็นแค่หอเอน
คำถามที่พบบ่อย
ต้องจองบัตรขึ้นหอไหม
ในทางปฏิบัติต้องจอง รอบเป็นแบบระบุเวลาและมีจำนวนจำกัด และในฤดูท่องเที่ยว บัตรของวันนั้นมักหมดตั้งแต่ก่อนเที่ยง
ขึ้นไปแล้วปลอดภัยไหม
ปลอดภัย งานเสริมความมั่นคงในทศวรรษ 1990 ลดความเอียงลง และโครงสร้างก็ถูกเฝ้าติดตามต่อเนื่อง บันไดแคบและไม่เรียบ จึงเป็นเรื่องของความคล่องตัวมากกว่าเรื่องความปลอดภัย
เด็กขึ้นได้ไหม
ต่ำกว่าแปดขวบขึ้นไม่ได้ ส่วนอายุแปดถึงสิบแปดต้องมีผู้ใหญ่ไปด้วย
ควรใช้เวลาที่ปิซานานแค่ไหน
ครึ่งวันสำหรับเดินจัตุรัสให้ครบจริง รวมหอศีลจุ่มและพิพิธภัณฑ์หนึ่งแห่ง หรือเต็มวันถ้าอยากได้ลุงการ์นี ปิอัซซาเดอีกาวาเลียรี และมื้อกลางวันดี ๆ
ควรไปช่วงไหน
ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง หน้าร้อนบนจัตุรัสนั้นร้อนมากและแทบไม่มีร่มเงา ถ้าเป็นไปได้ ให้มาวันที่ 16 มิถุนายนเพื่อดูงานลูมินารา ตอนที่อาคารริมแม่น้ำถูกขีดเส้นด้วยเทียนนับพันเล่ม
ปิซาเหมาะกับมากันเป็นกลุ่มไหม
เหมาะ แม้บัตรขึ้นหอต้องจองเป็นรอบเวลาแบบรายคน กลุ่มใหญ่จึงจะถูกกระจายไปหลายรอบ ส่วนที่เหลือของเมืองรองรับกลุ่มได้สบาย สำหรับกิจกรรมกลุ่มแบบจัดให้ ดูสิ่งที่เราจัดให้บริษัทและกลุ่ม
ทำให้เป็นทั้งวันไปเลย
ปิซาฉบับที่คุ้มค่าการเดินทางคือ เข้าจัตุรัสแต่เช้า เข้าหอศีลจุ่มให้ตรงรอบสาธิตเสียงร้อง กินกลางวันให้ห่างจากแนวร้านนักท่องเที่ยว แล้วช่วงบ่ายไปแม่น้ำอาร์โนกับภาพของคีธ แฮริง ถ้าอยากให้ช่วงเดินมีเส้นทางของมันเอง นี่คือวิธีเล่นเกมของเรา และคุณติดต่อเราเพื่อจัดได้เลย จะเดินทางต่อในอิตาลีไหม คู่มือของเราเรื่องสี่แลนด์มาร์กดังของมิลานเล่าถึงเมืองอิตาลีอีกแบบที่ต่างออกไปมาก