Pisa Kulesi'nde yapılacaklar

Katedralin çan kulesi olarak yapıldı, 1173'te başlandı ve daha üçüncü kat bitmeden eğilmeye başladı. Altındaki zemin yumuşak: eski bir haliçten kalma kil, kum ve kabuklar; ve eşit olmayan biçimde sıkıştı.

Onu savaş kurtardı. İnşaat iki kez onlarca yıl durdu; bu da aşamalar arasında zeminin oturmasına ve sıkışmasına imkân verdi. Ustalar ilerledikçe eğimi düzeltmeye de çalıştılar; üst katların hafifçe kavisli olmasının sebebi bu — kule muz biçiminde, düz ve eğik değil.

Yirminci yüzyılın sonunda eğim tehlikeli hâle gelmişti ve mühendisler yüksek taraftan toprak alırken kule on yıldan uzun süre ziyarete kapatıldı. 2001'de yeniden açıldı, küçük ama belirleyici bir miktar doğrultulmuş hâlde, ve sürekli izleniyor. Güvenli, ve hepimizden çok sonra da eğik duruyor olacak.

Yukarı çıkabilirsin ve çıkmalısın. Duvarın içindeki sarmal merdivende üç yüze yakın basamak var, ve tuhaf olan yükseklik değil eğim: basamaklar sarmalın bir yanında daha dik, öbür yanında daha sığ hissettiriyor ve dengen gözlerinle sessizce anlaşmazlığa düşüyor.

Pratik kurallar burada önemli:

Biletler saatli ve saatler tükeniyor, özellikle yazın. İnternetten önceden ayırt. Sekiz yaş altı çocuklar hiç çıkamıyor, daha büyük çocuklar ise bir yetişkinle olmalı. İçeriye hiçbir tür çanta alınmıyor; yakında ücretsiz dolaplar var ama onların kuyruğu senin saat diliminden gidiyor, o yüzden erken gel. Bütün ziyaret yaklaşık yarım saat sürüyor ve çoğu tırmanış.

Piazza dei Miracoli bir UNESCO Dünya Mirası alanı ve kule oradaki en az ilginç yapı.

1063'te başlandı ve bütün Pisa Romanesk üslubunun kalıbını kuran yapı bu: çizgili mermer, sıra sıra küçük sütunlar, bronz kapı ve kaset tavan. Giriş, meydana ait herhangi bir bilete dâhil, ama yine de saatli bir kupon almak gerekiyor.

İtalya'nın en büyük vaftizhanesi; yuvarlak ve akustik açıdan olağanüstü. Her yarım saatte bir görevli ortaya geçip birkaç nota söylüyor ve bina onları tutup birkaç saniye boyunca üst üste katlıyor. Meydandaki en iyi şey bu, ve çoğu ziyaretçi kaçırıyor, çünkü dışarıda o fotoğrafı çekiyor.

Kuzey kenar boyunca uzanan anıtsal mezarlık: Haçlı Seferleri sırasında Golgota'dan getirildiği söylenen toprağın çevresine kurulmuş uzun bir mermer revak. Freskleri 1944'te bir Müttefik bombardımanında çatı yanınca ağır hasar gördü; devasa Ölümün Zaferi de dâhil, kurtulan işler restore edilip duvarlara geri kondu.

Museo dell'Opera del Duomo, binalardan sökülen heykelleri ve hazineyi barındırıyor — aralarında Giovanni Pisano'nun işleri de var — ve kuleye en güzel çerçeveli manzarayı sunan bir avlusu bulunuyor. Museo delle Sinopie ise yanan Camposanto freskolarının altından çıkan hazırlık çizimlerini sergiliyor; kulağa geldiğinden daha ilginç.

On dakika güneye yürü, kalabalık tamamen kayboluyor.

On altıncı yüzyılda Giorgio Vasari yeniden tasarladı; cephesi kazıma geometrik bezemeyle kaplı. Sarayda bugün İtalya'nın en seçici üniversitelerinden Scuola Normale Superiore var, dolayısıyla meydan tur gruplarıyla değil öğrencilerle dolu.

Arno boyunca uzanan rıhtımlar; pastel renkli saraylarla sıralı. Güney kıyıda, kuleciklerle ve heykellerle kaplı minik Gotik kilise Santa Maria della Spina duruyor; dikenli taçtan bir dikeni barındırmak için yapıldı ve on dokuzuncu yüzyılda tuğla tuğla daha yüksek bir zemine taşındı.

İstasyona yakın bir kilisenin arka duvarında Keith Haring'in 1989'da yaptığı büyük bir duvar resmi var; son kamusal işlerinden biri ve sağlam kalabilen az sayıdakilerden. Beş dakikalık bir sapma ve tam bir ton değişimi.

Yerel sokak yemeği cecina: nohut unundan yapılmış ince, fırınlanmış bir yassı ekmek; dilim dilim, sıcak, karabiberli satılıyor. Ayakta ye. Bunun dışında Pisa bir öğrenci şehri, yani yemek Floransa'dakinden ucuz ve daha az kurgulanmış; meydandan uzaktaki yerler de oturmaya değen yerler.

Meydandan nehre yürümek on beş dakika sürüyor ve yukarıdakilerin neredeyse hepsinin yanından geçiyor. Bir şehir oyunu sana içinden geçen, her durakta çözülecek bir şeyi olan bir rota verir; Pisa'yı görmekle kuleyi görmek arasındaki fark da bu.

Pratikte evet. Saatler sınırlı ve yoğun sezonda aynı gün biletleri genelde sabahın ortasına kadar tükeniyor.

Evet. 1990'lardaki sağlamlaştırma çalışmaları eğimi azalttı ve yapı sürekli izleniyor. Merdiven dar ve düzensiz; yani mesele güvenlikten çok hareket kabiliyeti.

Sekiz yaş altı çıkamıyor. Sekiz ile on sekiz arası bir yetişkin eşliğinde.

Vaftizhane ve bir müzeyle birlikte düzgün gezilmiş bir meydan için yarım gün. Lungarni'yi, Piazza dei Cavalieri'yi ve doğru düzgün bir öğle yemeğini de istiyorsan tam gün.

İlkbahar ve sonbahar. O meydanda yaz çok sıcak ve neredeyse hiç gölge yok. Yapabiliyorsan 16 Haziran'da Luminara için gel; o gece nehir boyundaki binalar binlerce mumla çiziliyor.

Evet, gerçi kule biletleri tek tek saatler hâlinde ayırtılıyor, yani büyük bir grup birkaç saate bölünüyor. Şehrin geri kalanı grupları rahat kaldırıyor. Organize grup etkinlikleri için şirketler ve gruplar için neler yaptığımıza bak.

Pisa'nın yolculuğa değen versiyonu: erken saatte meydan, şarkı gösterisi sırasında vaftizhane, turist şeridinin dışında öğle yemeği, ardından öğleden sonra Arno ve Keith Haring. Yürüyüşün bir rotası olsun istersen oyunlarımız böyle işliyor ve düzenleme için bize ulaşabilirsin. İtalya'da yolculuğa devam mı? Milano'da dört ünlü simge yapı rehberimiz çok farklı bir İtalyan şehrini anlatıyor.