Τέσσερα μέρη που δεν πρέπει να χάσετε στο Πόρτο

Το Πόρτο είναι απότομο. Σχεδόν όλα όσα αξίζουν βρίσκονται ανάμεσα στον καθεδρικό ψηλά και στην προκυμαία Ribeira χαμηλά, και η διαδρομή ανάμεσά τους είναι σκάλες και σοκάκια. Φορέστε παπούτσια που κρατούν, πάρτε το τελεφερίκ όταν διαμαρτυρηθούν τα πόδια σας, και δεχτείτε ότι θα ανεβοκατεβαίνετε όλη μέρα.

Αυτά τα τέσσερα μέρη είναι εκείνα γύρω από τα οποία χτίζεται μια πρώτη επίσκεψη, με τις πρακτικές λεπτομέρειες που χρειάζεται το καθένα.

Το βιβλιοπωλείο Lello άνοιξε το 1906 και έχει μια σκαλιστή ξύλινη σκάλα που καμπυλώνει στη μέση του, ταβάνι με βιτρό και ράφια που φτάνουν ως την οροφή. Είναι πραγματικά όμορφο και πραγματικά γεμάτο.

Δύο πρακτικά. Η είσοδος έχει εισιτήριο, και η τιμή του συνήθως αφαιρείται από την αξία ενός βιβλίου, οπότε αγοράστε κάτι και η επίσκεψη σας κοστίζει ελάχιστα. Και κλείστε ώρα από πριν· το να εμφανιστείτε το καλοκαίρι σημαίνει μεγάλη ουρά στο πεζοδρόμιο.

Έναν μύθο αφήστε τον: θα σας πουν ότι αυτό το μαγαζί ενέπνευσε το Χόγκουαρτς. Η Τζ. Κ. Ρόουλινγκ όντως έζησε στο Πόρτο στις αρχές του '90, αλλά έχει δηλώσει δημόσια ότι δεν θυμάται το μαγαζί και ότι δεν ενέπνευσε τα βιβλία της. Πηγαίνετε για τη σκάλα, όχι για την ιστορία.

Ο Torre dos Clérigos είναι το μπαρόκ καμπαναριό της ομώνυμης εκκλησίας, και για πολύ καιρό ήταν το ψηλότερο κτίσμα της πόλης. Ανεβαίνετε μια στενή σπειροειδή σκάλα ως την κορυφή, και η ανταμοιβή είναι η καλύτερη εικόνα του Πόρτο που υπάρχει: οι κόκκινες στέγες να κατηφορίζουν, το ποτάμι, η γέφυρα και η Gaia απέναντι.

Η σκάλα είναι στενή και διπλής κατεύθυνσης, οπότε στις ώρες αιχμής προχωρά αργά. Πηγαίνετε με το άνοιγμα ή την τελευταία ώρα.

Περάστε το πάνω κατάστρωμα της γέφυρας Dom Luís I με τα πόδια προς τη Vila Nova de Gaia, και φτάνετε στο Jardim do Morro, έναν μικρό κήπο με άνδηρα στην πλαγιά. Εδώ πηγαίνει η πόλη στο τέλος της μέρας: ο ήλιος δύει πίσω από το Πόρτο, όλη η παλιά πόλη απλώνεται μπροστά σας και ο κόσμος κάθεται στο γρασίδι με ένα μπουκάλι.

Φτάστε μισή ώρα πριν τη δύση για να πιάσετε θέση. Το πέρασμα από το πάνω κατάστρωμα αξίζει από μόνο του, αν και είναι ψηλά και ανοιχτά, οπότε λάβετέ το υπόψη αν σας ενοχλούν τα ύψη.

Όσο είστε σε αυτή την πλευρά: τα κελάρια του πορτ είναι όλα εδώ, όχι στο Πόρτο. Το πορτ καλλιεργείται στην κοιλάδα του Ντούρο ψηλότερα και παλαιώνει στη Gaia· η πόλη έδωσε στο κρασί το όνομά της αλλά δεν το έφτιαξε ποτέ.

Το δικό του πιάτο το Πόρτο το λέει francesinha: σάντουιτς με μπριζόλα, λουκάνικο και ζαμπόν, σκεπασμένο με λιωμένο τυρί και πνιγμένο σε καυτή σάλτσα από μπίρα και ντομάτα, συνήθως με πατάτες. Είναι τεράστιο και δεν είναι λεπτεπίλεπτο.

Αντί να σας στείλω σε μια διεύθυνση που μπορεί να αλλάξει, να πώς διαλέγετε. Ψάξτε μέρος όπου ντόπιοι τρώνε francesinha το μεσημέρι, όπου η σάλτσα γίνεται επιτόπου και δεν χύνεται από κουβά, και όπου σας ρωτούν αν θέλετε αυγό από πάνω. Την πρώτη φορά παραγγείλτε μία για δύο.

Ο σταθμός São Bento έχει αίθουσα εισόδου ντυμένη με χιλιάδες μπλε και άσπρα αζουλέζος που δείχνουν σκηνές από την πορτογαλική ιστορία. Δεν κοστίζει τίποτα και θέλει δέκα λεπτά.

Η Ribeira, η προκυμαία κάτω από τη γέφυρα, είναι στη λίστα της UNESCO και υπέροχη νωρίς το πρωί πριν βγάλουν τα εστιατόρια τις ταμπέλες τους. Και το τραμ 1, ένα παλιό ξύλινο βαγόνι, τρέχει κατά μήκος του ποταμού ως το Foz όπου ο Ντούρο συναντά τον Ατλαντικό· είναι η καλύτερη φθηνή βόλτα της πόλης.

Μια διόρθωση που αξίζει: τη γέφυρα Dom Luís I τη σχεδίασε ο Théophile Seyrig, πρώην συνεργάτης του Γκυστάβ Άιφελ, όχι ο ίδιος ο Άιφελ. Ο Άιφελ έχτισε την παλιότερη σιδηροδρομική γέφυρα ψηλότερα, τη Maria Pia. Οι ξεναγοί τις μπερδεύουν συνεχώς.

Το Πόρτο είναι πόλη μικρών δρόμων, πλακοστρωμένων προσόψεων και ξαφνικών θεάσεων, και το ενδιαφέρον βρίσκεται ανάμεσα στα αξιοθέατα και όχι πάνω τους. Ένα παιχνίδι πόλης σας δίνει διαδρομή με στοιχεία μέσα στην παλιά πόλη, που με αυτούς τους λόφους είναι πολύ καλύτερος τρόπος από το να περιπλανιέστε ελπίζοντας. Δουλεύει καλά με φίλους και με γκρουπ.

Δύο ολόκληρες μέρες καλύπτουν την παλιά πόλη, τον πύργο, το βιβλιοπωλείο και ένα κελάρι πορτ. Τρεις αν θέλετε την παραλία στο Foz ή εκδρομή στην κοιλάδα του Ντούρο.

Ναι, και καλό είναι να κλείσετε ώρα. Το εισιτήριο συνήθως συμψηφίζεται με ένα βιβλίο, οπότε αγοράστε ένα.

Όχι. Τα σταφύλια μεγαλώνουν στην κοιλάδα του Ντούρο και το κρασί παλαιώνει στα κελάρια της Vila Nova de Gaia, απέναντι από το ποτάμι.

Ναι, απότομα. Υπάρχει τελεφερίκ από τη Ribeira ως τη γέφυρα, και τα ταξί είναι φθηνά όταν έχετε κουραστεί.

Μάιος, Ιούνιος και Σεπτέμβριος. Ιούλιος και Αύγουστος είναι ζεστοί και γεμάτοι· ο χειμώνας είναι ήπιος αλλά βροχερός, και στο Πόρτο βρέχει πολύ.

Αν θέλετε τους δρόμους ανάμεσα στα αξιοθέατα, περπατήστε τους με μια διαδρομή παιχνιδιού. Να πώς λειτουργεί, και για εξόδους ομάδων και μεγαλύτερα γκρουπ έχουμε μορφές σε αυτή τη σελίδα. Ερωτήσεις για ημερομηνίες, μεγέθη ομάδων ή διαδρομές; Επικοινωνήστε. Περισσότερα για το παιχνίδι εδώ: quests στο Πόρτο.