สี่ที่ในปอร์โตที่คุณไม่ควรพลาด

ปอร์โตชัน แทบทุกอย่างที่ควรค่าแก่การดูอยู่ระหว่างอาสนวิหารบนยอดกับริมน้ำรีเบย์ราด้านล่าง และทางเดินระหว่างสองจุดนั้นก็มีแต่บันไดกับตรอก ใส่รองเท้าที่เกาะพื้นดี ขึ้นรถรางไต่เนินเมื่อขาเริ่มบ่น และทำใจว่าคุณจะขึ้นๆ ลงๆ ทั้งวัน

สี่ที่นี้คือสิ่งที่ควรใช้เป็นแกนของการมาครั้งแรก พร้อมรายละเอียดที่แต่ละแห่งต้องรู้

ร้านหนังสือเลลโลเปิดในปี 1906 มีบันไดไม้แกะสลักโค้งอยู่กลางร้าน เพดานกระจกสี และชั้นหนังสือที่สูงจรดหลังคา มันสวยจริงและก็แน่นจริง

สองเรื่องที่ต้องรู้ การเข้าต้องซื้อตั๋ว และค่าตั๋วมักหักเป็นส่วนลดค่าหนังสือได้ ฉะนั้นซื้อสักเล่มแล้วการเข้าชมจะแทบไม่มีค่าใช้จ่าย และควรจองรอบเวลาไว้ล่วงหน้า เพราะเดินไปเลยในหน้าร้อนแปลว่าต่อคิวยาวอยู่บนทางเท้า

มีความเชื่อหนึ่งที่ควรปล่อยวาง คุณจะถูกบอกว่าร้านนี้เป็นแรงบันดาลใจให้ฮอกวอตส์ เจ.เค. โรว์ลิง เคยอาศัยอยู่ในปอร์โตช่วงต้นทศวรรษ 1990 จริง แต่เธอพูดต่อสาธารณะว่าเธอจำร้านนี้ไม่ได้ และร้านนี้ไม่ได้เป็นแรงบันดาลใจให้หนังสือของเธอ ไปเพื่อบันไดเถอะ ไม่ใช่เพื่อเรื่องเล่า

Torre dos Clérigos คือหอระฆังสไตล์บาโรกที่ติดกับโบสถ์ชื่อเดียวกัน และเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดของเมืองอยู่นานหลายปี คุณต้องปีนบันไดเวียนแคบขึ้นไปบนยอด และรางวัลคือภาพรวมของปอร์โตที่ดีที่สุดเท่าที่มี ทั้งหลังคาสีแดงที่ลาดลงตามเนิน แม่น้ำ สะพาน และไกอาที่ฝั่งตรงข้าม

บันไดแคบและใช้สวนทางกัน จึงช้ามากในช่วงคนเยอะ ไปตอนเปิดหรือชั่วโมงสุดท้ายจะดีกว่า

เดินข้ามชั้นบนของ สะพานดงลูอิชที่ 1 ไปยังวีลาโนวาเดไกอา แล้วคุณจะถึง Jardim do Morro สวนขั้นบันไดเล็ก ๆ บนไหล่เนิน นี่คือที่ที่คนทั้งเมืองมากันตอนปลายวัน ดวงอาทิตย์ตกหลังปอร์โต เมืองเก่าทั้งเมืองแผ่อยู่ตรงหน้า และผู้คนนั่งบนหญ้าพร้อมขวดเครื่องดื่ม

ไปถึงก่อนพระอาทิตย์ตกสักครึ่งชั่วโมงเพื่อจับที่นั่ง การเดินข้ามชั้นบนของสะพานคุ้มค่าในตัวมันเอง แม้จะสูงและโล่ง ฉะนั้นเก็บไว้พิจารณาถ้าคุณกลัวความสูง

ในเมื่อคุณอยู่ฝั่งนี้แล้ว ห้องเก็บไวน์พอร์ต ทั้งหมดอยู่ที่นี่ ไม่ได้อยู่ในปอร์โต องุ่นปลูกในหุบเขาโดรูทางต้นน้ำและบ่มในไกอา เมืองนี้ให้ชื่อกับเครื่องดื่มแต่ไม่เคยผลิตมันเลย

อาหารประจำเมืองปอร์โตคือ francesinha แซนด์วิชที่มีทั้งสเต๊ก ไส้กรอกและแฮม ราดด้วยชีสละลายและจมอยู่ในซอสร้อนจากเบียร์กับมะเขือเทศ ปกติเสิร์ฟคู่มันฝรั่งทอด มันใหญ่มากและไม่ละมุนเลยสักนิด

แทนที่จะส่งคุณไปที่อยู่เดียวซึ่งอาจเปลี่ยนไป นี่คือวิธีเลือก มองหาร้านที่คนท้องถิ่นกินมันตอนกลางวัน ร้านที่ทำซอสเองไม่ใช่ตักจากถัง และร้านที่ถามคุณว่าจะเอาไข่วางบนหน้าไหม ครั้งแรกให้สั่งจานเดียวแบ่งกันสองคน

ข้อแก้ที่ควรจำ สะพานดงลูอิชที่ 1 ออกแบบโดย Théophile Seyrig อดีตหุ้นส่วนของกุสตาฟ ไอเฟล ไม่ใช่ไอเฟลเอง ไอเฟลสร้างสะพานรถไฟที่เก่ากว่าทางต้นน้ำ ชื่อมาเรีย ปีอา ไกด์มักสับสนสองสะพานนี้อยู่เรื่อย

ปอร์โตเป็นเมืองของถนนเล็ก ๆ ผนังกระเบื้องและวิวที่โผล่มาแบบไม่ทันตั้งตัว ส่วนที่น่าสนใจอยู่ระหว่างจุดท่องเที่ยวมากกว่าอยู่ที่ตัวจุดเอง เกมสำรวจเมือง ให้เส้นทางพร้อมเบาะแสพาคุณผ่านเมืองเก่า ซึ่งเป็นวิธีรับมือกับเนินที่ดีกว่าการเดินสุ่มแล้วภาวนามาก เหมาะทั้งกับกลุ่มเพื่อนและกลุ่มใหญ่

สองวันเต็มครอบคลุมเมืองเก่า หอคอย ร้านหนังสือและห้องเก็บไวน์พอร์ตหนึ่งแห่ง สามวันถ้าคุณอยากได้ชายหาดที่ฟอซหรือทริปหุบเขาโดรู

ต้องเสีย และควรจองรอบล่วงหน้า ตั๋วมักหักเป็นส่วนลดค่าหนังสือได้ ฉะนั้นซื้อสักเล่ม

ไม่ องุ่นปลูกในหุบเขาโดรู และไวน์บ่มในห้องเก็บที่วีลาโนวาเดไกอา ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำ

เยอะและชันด้วย มีรถรางไต่เนินจากรีเบย์ราขึ้นไปถึงสะพาน และแท็กซี่ก็ราคาไม่แพงเมื่อคุณเดินจนพอแล้ว

พฤษภาคม มิถุนายนและกันยายน กรกฎาคมกับสิงหาคมร้อนและคนเยอะ ส่วนฤดูหนาวอากาศไม่โหดแต่ชื้น และปอร์โตฝนตกเยอะ

ถ้าคุณอยากได้ถนนที่อยู่ระหว่างจุดท่องเที่ยว ก็เดินมันด้วยเส้นทางแบบเกม นี่คือวิธีเล่น ส่วนกิจกรรมทีมและกลุ่มใหญ่ เรามีรูปแบบให้ดูที่ หน้านี้ มีคำถามเรื่องวัน ขนาดกลุ่มหรือเส้นทางไหม ติดต่อเรา ได้เลย อ่านเรื่องการเล่นที่นี่เพิ่มเติมได้ที่ เควสต์ในปอร์โต