Plekken om te bezoeken in Cancún

De Zona Hotelera is een strook tussen de Caraïbische Zee en de Nichupté-lagune: een comfortabele plek om te slapen en een beperkte plek om een week door te brengen. El Centro, de echte stad op het vasteland, ligt op een kwartier met de bus en is waar mensen wonen, eten en winkelen tegen normale prijzen. Mercado 28 en het Parque de las Palapas zijn de voor de hand liggende startpunten.

Eén ding om te weten: in Mexico zijn alle stranden federaal openbaar bezit. Hotels beheren de toegangspaden, niet het zand, en langs de hotelzone liggen openbare ingangen — Playa Delfines, Playa Tortugas en andere — die iedereen mag gebruiken.

Een klein eiland op een korte veerovertocht vanaf Puerto Juárez, en de makkelijkste goede dagtocht. Playa Norte op de noordpunt heeft ondiep, kalm water; Punta Sur aan de andere kant heeft kliffen, een kleine Maya-tempel voor Ixchel en een beeldenpark. Het eiland is acht kilometer lang en men verplaatst zich met golfkarretjes.

Cozumel, bereikbaar met de veerboot vanaf Playa del Carmen, is het duikeiland: onderdeel van het Meso-Amerikaanse Rif, het op een na grootste barrièrerifsysteem ter wereld. Holbox, drie uur noordelijker, is zandiger, trager en heeft geen verharde wegen. Allebei eerder een overnachting dan een dagtocht.

MUSA is een verzameling van enkele honderden betonnen beelden op de zeebodem tussen Cancún en Isla Mujeres, gemaakt door Jason deCaires Taylor en anderen. Ze zijn deels als kunst geplaatst en deels om duikers weg te leiden van het natuurlijke rif en koraal iets te geven om op te groeien, wat ook gebeurd is.

Je ziet het snorkelend, duikend of met een glasbodemboot; de snorkelversie komt alleen bij de ondiepere galerij. Eroverheen zwemmen is oprecht vervreemdend.

Ongeveer drie uur landinwaarts, en een van de meest bezochte archeologische sites van de Amerika's. El Castillo, de trappenpiramide, is zo gebouwd dat rond de equinoxen in het voorjaar en het najaar de middagzon een schaduw van een afdalende slang langs de noordelijke trap werpt.

Twee eerlijke noten. Je mag hem niet beklimmen: de toegang ging in 2006 dicht nadat een bezoeker bij een val om het leven kwam. En het is vanaf halverwege de ochtend extreem druk; ga bij opening of neem een tour die vroeg aankomt.

Twee uur zuidelijker, en de enige grote Maya-site aan de kust: een ommuurde stad op een klif boven een strand. Kleiner en architectonisch minder indrukwekkend dan Chichén Itzá, maar de ligging is ongeëvenaard.

Cobá ligt in de jungle en wordt per fiets over oude verhoogde wegen verkend; de hoofdpiramide beklimmen mag sinds 2020 niet meer. Ek Balam is kleiner, veel rustiger, en op het moment van schrijven kon het hoofdbouwwerk daar nog wél worden beklommen — check het, want deze regels veranderen.

Twee kleine Maya-sites in de hotelzone zelf, lopend te doen vanaf de hotels, met overal leguanen. Geen van beide kost meer dan een uur en allebei zijn goedkoop.

Yucatán heeft geen rivieren. Regen zakt dwars door de kalksteen in een enorm ondergronds watersysteem, en waar het gesteente instort krijg je een cenote: een zoetwaterzinkgat, soms open naar de hemel, soms een grot met een gat in het dak.

De Maya's vonden ze heilig en gebruikten er sommige voor offers. Vandaag is het het beste zwemmen van de streek: koud, helder en een complete afwisseling van de zee. Gran Cenote en Dos Ojos bij Tulum zijn de bekende; er zijn er honderden, en de kleinere zijn beter. Zonnebrand moet eraf worden gewassen voor je erin gaat, en op de meeste plekken wordt daarop gelet.

Sinds halverwege de jaren tien spoelen er grote hoeveelheden sargassum-zeewier aan op de Caraïbische stranden, ruwweg tussen april en augustus, met het ergste meestal in mei, juni en juli. Het stinkt tijdens het vergaan en in de hotelzone worden de stranden dagelijks geruimd, met wisselend succes.

Het is per jaar onvoorspelbaar en verschilt per stuk kust. De westkant van Isla Mujeres en Cozumel heeft er over het algemeen minder last van, en cenotes helemaal niet. Check actuele rapportages voordat je boekt als strandtijd het doel van de reis is.

December tot april is droog, warm en druk, en dat is het beste strandweer. Het orkaanseizoen loopt van juni tot november, met het grootste risico in september en oktober. In dat venster telt een reisverzekering.

El Centro is beloopbaar en bevat de delen van Cancún die zich als een Mexicaanse stad gedragen in plaats van als een resort. Een stadsspel geeft je er een route doorheen met bij elke stop iets op te lossen, en dat is een goede manier om een ochtend zonder strand te vullen.

Vijf tot zeven als je stranddagen wilt plus Chichén Itzá, Tulum, een cenote en een eiland. Drie is genoeg voor strand plus één excursie.

Nee. Beklimmen is sinds 2006 verboden. Bij Cobá geldt hetzelfde sinds 2020.

Niet in de hotelzone, waar Engels overal wordt gesproken. In El Centro en op dagtochten helpt wat Spaans wel.

De toeristengebieden worden zwaar bewaakt en zijn met normale voorzichtigheid prima. Gebruik erkende taxi's of ritdeel-apps, spreek de prijs vooraf af, en ga 's avonds met het strand om zoals je overal zou doen.

Ze zijn gemakkelijk en ze houden je binnen het resort, en dat is de afweging. Wil je in El Centro eten en dagtochten maken, dan pakt een hotel zonder maaltijden meestal beter uit.

Erg goed voor strand en boottochten; minder goed voor alles waarbij iedereen tegelijk op één plek moet zijn, gezien de lengte van de hotelzone. Voor georganiseerde groepsactiviteiten: bekijk wat we voor bedrijven en groepen doen.

Een vorm die werkt: een stranddag om aan te komen, vroeg vertrekken voor Chichén Itzá, een andere dag een cenote en Tulum, Isla Mujeres voor een trage dag, en een avond in El Centro om te zien hoe de echte stad is. Wil je die avond een route geven: zo werken onze spellen, en je kunt contact opnemen over de organisatie. Reis je verder Mexico in? Onze gids over de meest typische dingen van Mexico-Stad gaat over de hoofdstad.