Οι 5 καλύτερες γέφυρες της Βενετίας και οι ιστορίες τους

Η πέτρινη γέφυρα που βλέπετε σήμερα ολοκληρώθηκε το 1591 σε σχέδιο του Antonio da Ponte, αντικαθιστώντας μια σειρά ξύλινων γεφυρών που είχαν τη συνήθεια να καταρρέουν ή να καίγονται. Ο da Ponte κέρδισε την ανάθεση απέναντι σε προτάσεις πολύ διασημότερων αρχιτεκτόνων, και πολλοί τότε προέβλεψαν ότι η μονότοξη πέτρινη καμάρα του θα πέσει. Δεν έπεσε.

Φέρει δύο σειρές καταστημάτων και τρεις διαδρόμους, και είναι από τα πιο πολυσύχναστα σημεία της Ιταλίας. Πηγαίνετε στις εφτά το πρωί και είναι σχεδόν άδεια· το φως στο κανάλι είναι έτσι κι αλλιώς καλύτερο τότε. Για φωτογραφία της γέφυρας και όχι από τη γέφυρα, σταθείτε στη Riva del Vin ή πάρτε το βαπορέτο.

Χτισμένη γύρω στο 1600 για να συνδέσει το Παλάτι των Δόγηδων με τις νέες φυλακές απέναντι από το κανάλι, η Ponte dei Sospiri είναι κλειστή, από λευκό ασβεστόλιθο, με δύο μικρά καγκελόφραχτα παράθυρα. Το όνομα προέρχεται από μια ιδέα του δέκατου ένατου αιώνα, που διέδωσε ο λόρδος Βύρων, ότι οι κρατούμενοι αναστέναζαν στην τελευταία τους θέα της Βενετίας μέσα από εκείνα τα παράθυρα.

Είναι καλή ιστορία και δεν ισχύει πραγματικά. Όταν η γέφυρα λειτουργούσε, τα κελιά που εξυπηρετούσε κρατούσαν μικροπαραβάτες, και οι σοβαρές εκτελέσεις είχαν προ πολλού σταματήσει. Ο σύγχρονος θρύλος ότι ένα φιλί από κάτω στο ηλιοβασίλεμα εγγυάται αιώνιο έρωτα επινοήθηκε πολύ πρόσφατα, κυρίως από ανθρώπους που πουλούν βόλτες με γόνδολα.

Από έξω τη βλέπετε από την Ponte della Paglia. Για να περπατήσετε μέσα της, χρειάζεστε εισιτήριο για το Παλάτι των Δόγηδων.

Στο Dorsoduro, η Ponte dei Pugni έχει τέσσερα λευκά μαρμάρινα αποτυπώματα πελμάτων ενσωματωμένα στο πλακόστρωτο των γωνιών της. Σημειώνουν τις θέσεις εκκίνησης για οργανωμένες πυγμαχίες ανάμεσα σε δύο αντίπαλες παρατάξεις της πόλης, τους Nicolotti και τους Castellani, που συναντιόνταν στη γέφυρα και προσπαθούσαν να ρίξουν ο ένας τον άλλον στο κανάλι.

Η γέφυρα δεν είχε τότε στηθαία, και αυτό ήταν το ζητούμενο. Οι αρχές τελικά απαγόρευσαν τις μονομαχίες, και τα αποτυπώματα είναι το μόνο που απέμεινε από μια παράδοση αιώνων.

Η ξύλινη γέφυρα πάνω από το Μεγάλο Κανάλι κοντά στη Gallerie dell'Accademia στήθηκε το 1933 ως προσωρινό μέτρο όσο σχεδιαζόταν μια μόνιμη πέτρινη. Η πέτρινη δεν χτίστηκε ποτέ. Αυτό που στέκει σήμερα είναι πιστή ανακατασκευή της δεκαετίας του 1980, και η Βενετία έχει σιωπηλά δεχτεί ότι το προσωρινό εδώ σημαίνει κάτι άλλο.

Προσφέρει την καλύτερη θέα στο κανάλι προς τη Santa Maria della Salute, και είναι η φωτογραφία που θέλουν πραγματικά οι περισσότεροι.

Η τέταρτη και νεότερη διάβαση του Μεγάλου Καναλιού, σχεδιασμένη από τον Σαντιάγο Καλατράβα και εγκαινιασμένη το 2008, συνδέει την περιοχή του σταθμού με την Piazzale Roma. Ήρθε χρόνια αργότερα, πολύ πάνω από τον προϋπολογισμό και χωρίς πρόσβαση χωρίς σκαλιά, και οι Βενετοί μαλώνουν γι' αυτήν από τότε.

Τα γυάλινα σκαλιά της αποδείχθηκαν επίσης ολισθηρά στη βροχή και αντικαθίστανται σταδιακά με πέτρα. Πηγαίνετε να τη δείτε ούτως ή άλλως: είναι πραγματικά κομψό σχήμα, και η διαμάχη γύρω της λέει για τη σύγχρονη Βενετία περισσότερα από κάθε οδηγό.

Η Ponte Chiodo στο Cannaregio είναι από τις ελάχιστες γέφυρες της Βενετίας που έμειναν χωρίς στηθαία, όπως ήταν κάποτε όλες. Και στο νησί Torcello, η Ponte del Diavolo περνά ένα κανάλι στη μέση του πουθενά χωρίς κανένα κάγκελο - αξίζει το ταξίδι με βάρκα τόσο για την ερημιά όσο και για τη γέφυρα.

Ανάμεσα στις τέσσερις γέφυρες, αρκετά σημεία traghetto μεταφέρουν ακόμα κόσμο απέναντι στο Μεγάλο Κανάλι με απογυμνωμένες γόνδολες. Κοστίζει λίγα, παίρνει δύο λεπτά, και οι ντόπιοι στέκονται όρθιοι στη διαδρομή. Είναι η φθηνότερη βόλτα με γόνδολα στη Βενετία και κανείς δεν θα τραγουδήσει.

Η Βενετία είναι πόλη όπου το να χαθείς είναι η σωστή μέθοδος. Ένα παιχνίδι πόλης δίνει σχήμα σε αυτή τη μέθοδο: εξερευνάτε σε μικρές ομάδες με το κινητό, λύνετε γρίφους δεμένους με πραγματικές γέφυρες, πλατείες και εκκλησίες, και καταλήγετε σε γωνιές του Cannaregio και του Dorsoduro όπου δεν φτάνουν τα πλήθη. Χωρίς ξεναγό, χωρίς σταθερή ώρα έναρξης, και σταματάτε για καφέ όποτε θέλετε.

Ταιριάζει σε φίλους, οικογένειες και εταιρικές εξόδους και μεγαλύτερα γκρουπ. Η σελίδα πώς λειτουργεί εξηγεί τη μορφή βήμα βήμα.

Γύρω στις τετρακόσιες στο ιστορικό κέντρο, αν και ο ακριβής αριθμός εξαρτάται από το τι μετράτε. Μόνο τέσσερις περνούν το Μεγάλο Κανάλι.

Μόνο μέσα από την επίσκεψη στο Παλάτι των Δόγηδων. Από τον δρόμο τη βλέπετε από την Ponte della Paglia.

Ναι, είναι δημόσιος δρόμος. Τα μαγαζιά πάνω της είναι κυρίως κοσμήματα και σουβενίρ, με τιμές για επισκέπτες.

Νωρίς το πρωί, πριν φτάσουν τα ημερήσια πλοία. Στις δέκα οι κύριες διαβάσεις είναι πλάτη με πλάτη.

Όχι. Είναι σύγχρονη επινόηση χωρίς ιστορική βάση, αν και έκανε πολύ καλό στη δουλειά των γονδολιέρηδων.

Κυρίως όχι - σχεδόν όλες έχουν σκαλιά. Λίγες βασικές διαδρομές έχουν ράμπες, και ο δήμος εκδίδει χάρτη προσβάσιμων διαδρομών που αξίζει να δείτε από πριν.

Η Βενετία βγάζει νόημα όταν σταματήσετε να προσπαθείτε να πάτε κάπου αποδοτικά. Δείτε όλες τις πόλεις όπου έχουμε παιχνίδια, διαβάστε για τις διαδρομές μας νοτιότερα στα quests στη Ρώμη, ή επικοινωνήστε αν σχεδιάζετε κάτι για γκρουπ.