Venedik'in en iyi 5 köprüsü ve arkalarındaki hikâyeler

Bugün gördüğünüz taş köprü, çökme ya da yanma alışkanlığı olan bir dizi ahşap köprünün yerine, Antonio da Ponte'nin tasarımıyla 1591'de tamamlandı. Da Ponte işi çok daha ünlü mimarların önerilerine karşı kazandı ve o dönemde pek çok kişi tek açıklıklı taş kemerinin çökeceğini öngördü. Çökmedi.

İki sıra dükkân ve üç yürüyüş yolu taşıyor ve İtalya'nın en kalabalık yerlerinden biri. Sabah yedide neredeyse boş; kanal boyunca ışık da zaten o saatte daha iyi. Köprüden değil köprünün fotoğrafını istiyorsanız Riva del Vin'de durun ya da vapurettoya binin.

Dükler Sarayı'nı kanalın karşısındaki yeni hapishanelere bağlamak için 1600 civarında yapılan Ponte dei Sospiri, beyaz kireç taşıyla kapalı ve iki küçük parmaklıklı penceresi var. Adı, Lord Byron'ın yaygınlaştırdığı on dokuzuncu yüzyıl fikrinden geliyor: mahkûmların o pencerelerden Venedik'e son kez bakarken iç çektiği.

Güzel bir hikâye ama pek doğru değil. Köprü kullanıldığı dönemde hizmet ettiği hücrelerde küçük suçlular vardı ve ciddi infazlar çoktan sona ermişti. Gün batımında altında verilen bir öpücüğün sonsuz aşkı garantilediği modern efsane ise çok daha yeni; büyük ölçüde gondol turu satanların icadı.

Dışarıdan Ponte della Paglia'dan görünüyor. İçinden yürümek için Dükler Sarayı bileti gerekiyor.

Dorsoduro'daki Ponte dei Pugni'nin köşelerinde, döşemeye gömülü dört beyaz mermer ayak izi var. Bunlar şehrin iki rakip grubu, Nicolotti ile Castellani arasındaki düzenlenmiş yumruk dövüşlerinin başlangıç konumlarını işaretliyor; köprüde buluşup birbirlerini kanala atmaya çalışıyorlardı.

Köprünün o dönemde korkuluğu yoktu, mesele de buydu. Yetkililer sonunda dövüşleri yasakladı ve ayak izleri, yüzyıllar süren bir gelenekten geriye kalan tek şey.

Gallerie dell'Accademia yakınında Canal Grande'yi aşan ahşap köprü, kalıcı bir taş köprü tasarlanırken geçici önlem olarak 1933'te kuruldu. Taş olan hiç yapılmadı. Bugün duran şey 1980'lerden kalma sadık bir yeniden yapım ve Venedik, geçicinin burada başka anlama geldiğini sessizce kabul etti.

Kanal boyunca Santa Maria della Salute'ye doğru en iyi manzarayı sunuyor ve çoğu kişinin aslında istediği fotoğraf bu.

Canal Grande'nin dördüncü ve en yeni geçişi; Santiago Calatrava'nın tasarımıyla 2008'de açıldı ve tren istasyonu çevresini Piazzale Roma'ya bağlıyor. Yıllarca geç, bütçenin hayli üstünde ve basamaksız erişim olmadan geldi; Venedikliler o zamandan beri tartışıyor.

Cam basamakları da yağmurda kaygan çıktı ve kademeli olarak taşla değiştiriliyor. Yine de gidip bakın: gerçekten zarif bir biçim ve etrafındaki tartışma bugünün Venedik'i hakkında herhangi bir rehberden çok şey söylüyor.

Cannaregio'daki Ponte Chiodo, Venedik'te korkuluksuz kalmış çok az köprüden biri; bir zamanlar hepsi öyleydi. Torcello adasında ise Ponte del Diavolo hiçbir korkuluk olmadan, hiçliğin ortasında bir kanalı aşıyor - tekne yolculuğunu köprü kadar boşluk da hak ettiriyor.

Dört köprünün arasında birkaç traghetto noktası, sadeleştirilmiş gondollarla insanları hâlâ Canal Grande'nin karşısına geçiriyor. Az tutuyor, iki dakika sürüyor ve yerliler geçişi ayakta yapıyor. Venedik'in en ucuz gondol yolculuğu bu ve kimse şarkı söylemeyecek.

Venedik, kaybolmanın doğru yöntem olduğu bir şehir. Şehir oyunu bu yönteme bir biçim veriyor: küçük takımlarla, telefonla keşfediyor, gerçek köprülere, meydanlara ve kiliselere bağlı bulmacaları çözüyor ve Cannaregio ile Dorsoduro'nun kalabalıkların hiç ulaşmadığı köşelerinde buluyorsunuz kendinizi. Rehber yok, sabit başlangıç saati yok ve canınız istediğinde kahve için duruyorsunuz.

Arkadaşlar, aileler ve şirket gezileri ile büyük gruplar için uygun. Nasıl işlediği sayfası formatı adım adım anlatıyor.

Tarihî merkezde dört yüz kadar, gerçi kesin sayı neyi dahil ettiğinize bağlı. Canal Grande'yi yalnızca dördü geçiyor.

Yalnızca Dükler Sarayı turu içinde. Sokaktan Ponte della Paglia'dan bakabilirsiniz.

Evet, kamuya açık bir sokak. Üzerindeki dükkânlar çoğunlukla mücevher ve hediyelik eşya satıyor, ziyaretçi fiyatlarıyla.

Günübirlik gezi tekneleri gelmeden, sabahın erken saati. Ona doğru ana geçişler omuz omuza oluyor.

Hayır. Tarihsel dayanağı olmayan modern bir uydurma, gerçi gondol işine hayli yaramış.

Çoğunlukla değil - neredeyse hepsinde basamak var. Birkaç ana güzergâhta rampa bulunuyor ve şehir, önceden bakmaya değer bir erişilebilir güzergâh haritası yayımlıyor.

Venedik, bir yere verimli gitmeye çalışmayı bıraktığınızda anlam kazanıyor. Oyunlarımızın olduğu tüm şehirlere bakın, daha güneydeki rotalarımız için Roma'da questler yazımızı okuyun ya da bir gruba program planlıyorsanız bize yazın.