Χαλοουίν στην Ολλανδία: τι γίνεται πραγματικά εδώ

Το Χαλοουίν δεν είναι παραδοσιακή ολλανδική γιορτή. Ήρθε μέσα από ταινίες, καταστήματα και φοιτητικά πάρτι, και γιορτάζεται ανομοιόμορφα: έντονα από κάποιους ανθρώπους και γειτονιές, σχεδόν καθόλου από άλλους στον ίδιο δρόμο.

Τι θα δείτε πραγματικά στις 31 Οκτωβρίου:

• Πάρτι μεταμφιεσμένων σε μπαρ, κλαμπ και φοιτητικά σπίτια, ιδίως σε πόλεις με πολλούς φοιτητές.
• Στολισμένα σπίτια σε κάποιες γειτονιές, συχνά εκεί όπου ζουν πολλές νεαρές οικογένειες, ενίοτε οργανωμένα μέσα από μια εφαρμογή γειτονιάς ή μια ομάδα του δρόμου.
• Φάρσα ή κέρασμα - στα ολλανδικά "snoep of je leven" - αλλά μόνο εκεί όπου ο δρόμος το έχει συμφωνήσει. Αν χτυπάτε πόρτες στην τύχη, πιο συχνά θα συναντήσετε ένα απορημένο πρόσωπο παρά μια χούφτα γλυκά.
• Εκδηλώσεις Χαλοουίν σε λούνα παρκ, που τρέχουν πρόγραμμα τρόμου όλον τον Οκτώβριο. Οι ημερομηνίες και τα όρια ηλικίας αλλάζουν κάθε χρόνο, οπότε δείτε τη σελίδα του ίδιου του πάρκου και όχι κάποια λίστα.

Το αν ταιριάζει εδώ είναι πραγματική συζήτηση στην Ολλανδία, που συνήθως τίθεται ως αμερικανικό εισαγόμενο που στριμώχνει μια ολλανδική παράδοση. Αυτή η παράδοση είναι η επόμενη.

Το βράδυ της 11ης Νοεμβρίου, τα παιδιά περπατούν από πόρτα σε πόρτα με χειροποίητα φαναράκια, τραγουδούν ένα σύντομο τραγούδι σε κάθε σπίτι και παίρνουν γλυκά. Είναι το πιο κοντινό που έχει η Ολλανδία στο φάρσα ή κέρασμα, και είναι πολύ παλιότερο.

Η γιορτή πήρε το όνομά της από τον Μαρτίνο της Τουρ, Ρωμαίο στρατιώτη που, σύμφωνα με την ιστορία, συνάντησε έναν ζητιάνο να τρέμει από το κρύο μια χειμωνιάτικη νύχτα και έκοψε τον μανδύα του στα δύο για να τον μοιραστεί. Η γιορτή του είναι στις 11 Νοεμβρίου.

Το Sint-Maarten είναι περισσότερο τοπικό παρά πανεθνικό. Είναι δυνατό στον βορρά - στο Γκρόνινγκεν και τη Φρισλάνδη - και σε τμήματα της Βόρειας Ολλανδίας, της Ουτρέχτης, της ανατολής και του Λίμπουργκ. Σε μεγάλο μέρος του νότου και της δύσης μόλις που γίνεται αντιληπτό. Αν θέλετε να το δείτε στα καλύτερά του, οι βόρειες πόλεις είναι το μέρος· ο οδηγός μας για το τι κάνει κανείς στο Γκρόνινγκεν καλύπτει την πόλη τον υπόλοιπο χρόνο.

Η Ουτρέχτη έχει ιδιαίτερη σχέση μαζί του: ο άγιος Μαρτίνος είναι ο πολιούχος της πόλης, ο καθεδρικός είναι αφιερωμένος σε αυτόν και η πόλη τιμά την ημερομηνία με δικές της εκδηλώσεις.

Ομάδες παιδιών με χάρτινα ή σκαλισμένα φαναράκια αρχίζουν να χτυπούν κουδούνια γύρω στο σούρουπο και συνεχίζουν για δυο ώρες. Πρώτα το τραγούδι, μετά τα γλυκά. Αν προτιμάτε να μην συμμετέχετε, το σβηστό φως της εισόδου είναι το συνηθισμένο σήμα, και γίνεται σεβαστό.

Η ημέρα των Ψυχών, Allerzielen, είναι καθολική παράδοση μνήμης των νεκρών, οπότε είναι πιο έντονη στον καθολικό νότο - στη Βόρεια Βραβάντη και το Λίμπουργκ. Οι οικογένειες επισκέπτονται τους τάφους και αφήνουν λουλούδια ή κεριά.

Αρκετά κοιμητήρια σε όλη τη χώρα διοργανώνουν βραδιές φωτός και μνήμης στις αρχές Νοεμβρίου, όπου τα μονοπάτια φωτίζονται και ο κόσμος καλείται να περπατήσει. Είναι ανοιχτές σε όλους και αξίζει να τις ξέρετε, έστω και μόνο επειδή είναι το αντίθετο από όλα τα άλλα σε αυτό το κείμενο: καμία στολή, κανένας θόρυβος, μόνο άνθρωποι που περπατούν ήσυχα με κεριά.

Τα τέλη Οκτωβρίου και οι αρχές Νοεμβρίου είναι από τις καλύτερες στιγμές για περπάτημα σε ολλανδικό κέντρο. Σκοτεινιάζει νωρίς, που ακούγεται μειονέκτημα και δεν είναι: τα κανάλια, οι τούβλινες προσόψεις και τα φωτισμένα παράθυρα δείχνουν καλύτερα στο σκοτάδι παρά στο επίπεδο καλοκαιρινό φως, και τα πλήθη έχουν γυρίσει σπίτι για φέτος.

Πρακτικά σημεία που κάνουν τη διαφορά:

• Η δύση μετακινείται από τις έξι περίπου στα τέλη Οκτωβρίου στις πριν από τις πέντε στα μέσα Νοεμβρίου, οπότε βάλτε το υπαίθριο μέρος της μέρας νωρίς.
• Η βροχή είναι πιθανή, όχι απλώς ενδεχόμενη. Ένα μπουφάν με κουκούλα κερδίζει την ομπρέλα στον ολλανδικό αέρα.
• Τα καλντερίμια και οι άκρες των καναλιών γλιστρούν με τα βρεγμένα φύλλα.
• Τα μουσεία έχουν περισσότερο κόσμο τα βροχερά απογεύματα παρά τα στεγνά. Πηγαίνετε πρωί.

Αν θέλετε έναν λόγο να είστε έξω στο σκοτάδι αντί σε μπαρ, μια διαδρομή με κάτι να λύσετε δουλεύει καλά αυτή την εποχή. Το παιχνίδι πόλης είναι μια αυτοκαθοδηγούμενη διαδρομή με γρίφους στον δρόμο, και το πρώιμο σκοτάδι της προσθέτει πραγματικά. Να πώς λειτουργεί το παιχνίδι, πριν αποφασίσετε.

Κάποιοι ναι, πολλοί όχι. Είναι δημοφιλές ως πάρτι και ως διακόσμηση, λιγότερο ως οικογενειακή παράδοση. Δεν είναι αργία και δεν κλείνει τίποτα γι' αυτό.

Μόνο σε δρόμους που το έχουν συμφωνήσει. Το ολλανδικό αντίστοιχο είναι το Sint-Maarten στις 11 Νοεμβρίου, όταν τα παιδιά πηγαίνουν πόρτα πόρτα με φαναράκια και τραγουδούν για γλυκά.

Η γιορτή του αγίου Μαρτίνου της Τουρ στις 11 Νοεμβρίου. Τα παιδιά κρατούν φαναράκια από πόρτα σε πόρτα και τραγουδούν με αντάλλαγμα γλυκά. Γιορτάζεται τοπικά, πιο έντονα στον βορρά.

Αν μένετε σε περιοχή όπου γιορτάζεται, ναι - μια σακούλα μικρά γλυκά αρκεί. Αν προτιμάτε να το προσπεράσετε, αφήστε το εξωτερικό φως σβηστό.

Ναι: βραδιές σε κλαμπ, πάρτι μεταμφιεσμένων και προγράμματα τρόμου σε λούνα παρκ όλον τον Οκτώβριο. Τα προγράμματα και οι ημερομηνίες αλλάζουν κάθε χρόνο, οπότε ρωτήστε απευθείας τον χώρο.

Για τις πόλεις, ναι. Είναι πιο ήσυχα από το καλοκαίρι, το φως είναι καλύτερο για φωτογραφίες και η τουριστική πίεση στο Άμστερνταμ και στα άλλα μεγάλα κέντρα έχει πέσει. Πάρτε αδιάβροχα.

Το ολλανδικό φθινόπωρο χωράει μέσα σε δύο εβδομάδες ένα εισαγόμενο πάρτι, μια παλιά παιδική παράδοση και μια ήσυχη μέρα μνήμης. Δεν χρειάζεται να διαλέξετε ανάμεσά τους, αλλά το να ξέρετε τι είναι τι εξηγεί πολλά από όσα βλέπετε από το παράθυρο. Αν είστε εδώ με παρέα και ψάχνετε κάτι για ένα σκοτεινό βράδυ, βοηθάμε να οργανωθούν έξοδοι για εταιρείες και μεγαλύτερα γκρουπ, και μπορείτε να μας ρωτήσετε οτιδήποτε μέσω της σελίδας επικοινωνίας.