Marsilya'nın en iyi 4 barı (ve yerli gibi içmenin yolu)

Quai du Port'ta bir otelin yanındaki merdivenden yukarı çıkınca, La Caravelle ahşap kaplamalı küçük bir salon; dar balkonu eski limanın üzerine sarkıyor. Onlarca yıldır oradaymış gibi görünüyor çünkü öyle ve balkondan gün batımı tam karşıdaki tepede duran Notre-Dame de la Garde'a düşüyor.

Bazı akşamlar canlı caz oluyor ve kısa bir tapas menüsü var. Balkonda yer kapmak için erken gidin - orada avuç içi kadar yer var ve herkes istiyor.

Yine eski limanda; bu barı Marcel Pagnol, Marius oyunlarının mekânı olarak kullandı ve kâğıt oyunu sahnesi burada geçiyor. O günden beri bunu kullanıyor ama müzeye dönüşmedi: hâlâ insanların kâğıt oynadığı, futbol tartıştığı ve öğleden sonra pastis içtiği sıradan bir mahalle barı.

Atmosfer ve sıradanlık için gidin, kokteyl listesi için değil.

Marsilya'da en iyi içme tek bir bar değil, bütün bir yamaç. Cours Julien ve Notre-Dame-du-Mont çevresindeki sokaklar küçük barlar, teraslar ve canlı müzik mekânlarıyla dolu; bütün bölge sürekli değişen sokak sanatıyla kaplı. Cuma günleri öğrenciler, müzisyenler ve kırk yaş altındaki herkes buraya düşüyor.

Yöntem şu: Canebière'den yukarı yürüyün, teraslara bakın ve kulağa doğru geleninde durun. Yerliler de böyle yapıyor.

İstasyonun kuzeyinde eski bir tütün fabrikası; bugün stüdyoları, kitabevi ve sergi salonları olan devasa bir sanat kompleksi - ve akşam yedide gelmenin sebebi: barı olan kocaman bir çatı, bütün şehre bakan manzara ve betonda oturan bir kalabalık.

Merkezî değil ve yürümeye değer. Program sürekli değişiyor, o yüzden gitmeden önce ne olduğuna bakın.

Pastis Marsilya'nın içkisi; Ricard markası 1932'de bu şehirde kuruldu. Küçük bir ölçek sarı sıvı ve bir sürahi soğuk suyla geliyor ve seyreltmeyi siz yapıyorsunuz - kabaca bir ölçü pastise beş ölçü su, yavaşça dökülerek, ta ki içki bulanana kadar. Buz suyun ardından giriyor, öncesinde değil.

Bir tane ısmarlayın, dışarı oturun ve bir saat ayırın. Ritüelin tamamı bu; acele etmek onu yanlış yapmanın tek yolu.

İçmeden önce: dar sokakları için en eski mahalle Le Panier; MuCEM ve onun kafes kaplı yaya köprüsüyle Fort Saint-Jean; ve her şeye bakan manzara için Notre-Dame de la Garde'a tırmanış. Sonrasında: bir karayolu köprüsünün altına sıkışmış minik balıkçı limanı Vallon des Auffes, şehirde balık yemek için en iyi yer.

Marsilya dik, karmaşık ve eksik keşfedilmesi kolay bir şehir. Şehir oyunu yürüyüşe bir yapı kazandırıyor: küçük takımlar halinde telefonla yola çıkıyor, gerçek sokaklara ve binalara bağlı bulmacaları çözüyor ve Le Panier ile tepelerin bulamayacağınız köşelerine varıyorsunuz. Rehber yok, sabit başlangıç saati yok ve canınız istediğinde bir içki için duruyorsunuz.

Arkadaşlar, aileler ve şirket gezileri ile büyük gruplar için uygun. Nasıl işlediği sayfası formatı adım adım anlatıyor.

Barlar ve canlı müzik için Cours Julien ve Notre-Dame-du-Mont, manzara için eski liman, farklı bir şey için La Friche.

Merkezî bölgeler hareketli ve sıradan şehir sağduyusuyla sorunsuz. Her büyük liman kentinde olduğu gibi Canebière ve istasyon çevresinde telefonu ve çantayı yakın tutun.

Öğleden sonra pastis, akşam yerel zanaat birası, yemekle Provence rozesi. Kadeh şarap Paris'tekinden ucuz.

Çoğu tam öğün yerine tapas ya da küçük tabaklar yapıyor. Akşam yemeği genelde içkiden önce ya da sonra oluyor, sırasında değil.

Çoğu gece ikiye kadar, hafta sonları daha geç. Teraslar, konut sokaklarındaki gürültü kuralları yüzünden daha erken sessizleşiyor.

Genellikle hayır, ama yazın gün batımında La Caravelle'in balkon masası rezervasyondan çok erken gelmekle ilgili.

Marsilya acelesi olmayanları ödüllendiriyor. Oyunlarımızın olduğu tüm şehirlere bakın, daha doğudaki kıyı için Nice'te questler yazımızı okuyun ya da bir gruba program planlıyorsanız bize yazın.