Οι 3 καλύτερες πιτσαρίες της Νάπολης: ιστορία, καθαρότητα και μοντέρνα ζύμη

Η Port'Alba ανάγει την προέλευσή της στο 1738, όταν πουλούσε πίτσα από πάγκο του δρόμου σε περαστικούς, και έγινε πιτσαρία με τραπέζια μερικές δεκαετίες αργότερα. Αυτό την κάνει, κατά τους περισσότερους, την παλαιότερη πιτσαρία στον κόσμο. Βρίσκεται δίπλα στην Piazza Dante, κάτω από την ομώνυμη αψίδα, σε δρόμο γεμάτο παλαιοβιβλιοπωλεία.

Ελάτε για το περιβάλλον και την αίσθηση συνέχειας, όχι επειδή θα είναι η καλύτερη πίτσα του ταξιδιού σας. Οι αίθουσες είναι παλιές, ο ξυλόφουρνος σε κοινή θέα, και ο κατάλογος πιο μακρύς απ' όσο θα ήθελε ένας καθαρολόγος.

Η Da Michele είναι στην Via Cesare Sersale από το 1870 και έχτισε τη φήμη της αρνούμενη να κάνει και πολλά. Για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της ο κατάλογος είχε δύο πίτσες: marinara - ντομάτα, σκόρδο, ρίγανη, λάδι, χωρίς τυρί - και margherita. Αυτός ο περιορισμός είναι το ζητούμενο. Όταν κάνεις μόνο δύο πράγματα, γίνονται πολύ καλά.

Δεν υπάρχουν κρατήσεις. Παίρνετε αριθμημένο δελτίο από τον άνθρωπο στην πόρτα και περιμένετε στον δρόμο, ενίοτε μία ώρα. Η πίτσα έρχεται πιο φαρδιά από το πιάτο, υγρή στο κέντρο, και κοστίζει κλάσμα εκείνου που κοστίζει το ίδιο βόρεια της Ρώμης. Φάτε την με μαχαιροπίρουνο ή διπλώστε την στα τέσσερα· και τα δύο είναι φυσιολογικά.

Πηγαίνετε παράξενη ώρα - στις έντεκα και μισή το πρωί ή στις τρεις το απόγευμα - και η αναμονή μικραίνει δραματικά.

Στην Piazza Sannazaro, μακριά από το ιστορικό κέντρο, η 50 Kalò δείχνει τι μπορεί η σύγχρονη ναπολιτάνικη σχολή. Η ζύμη έχει υψηλή ενυδάτωση και μακρά ωρίμανση, που δίνει ελαφρύτερο, πιο αέρινο χείλος από την παραδοσιακή εκδοχή, και τα υλικά προέρχονται από συγκεκριμένους τοπικούς παραγωγούς - μοτσαρέλα βουβάλου, ντομάτες Piennolo από τις πλαγιές του Βεζούβιου, ορισμένα λάδια.

Είναι ακριβότερη από τα ιστορικά μαγαζιά και αξίζει αν θέλετε να γευτείτε τι έχει αλλάξει. Το όνομα σημαίνει καλή ζύμη στην παλιά ναπολιτάνικη διάλεκτο.

Η Starita a Materdei και η Di Matteo στην Via dei Tribunali κάνουν και οι δύο pizza fritta - τηγανητή πίτσα, γεμιστή και κλειστή σαν καλτσόνε -, που είναι η εκδοχή του δρόμου και για πολλούς Ναπολιτάνους η πιο συναισθηματική. Και οπουδήποτε στο κέντρο αγοράζετε pizza a portafoglio: μια μικρή μαργαρίτα διπλωμένη στα τέσσερα, τυλιγμένη σε χαρτί, φαγωμένη περπατώντας. Κοστίζει ελάχιστα και είναι το πιο ναπολιτάνικο πράγμα που μπορείτε να κάνετε.

Η margherita είναι η προεπιλογή και η σωστή πρώτη παραγγελία. Ζητήστε marinara αν θέλετε να γευτείτε τη ζύμη χωρίς να μπαίνει το τυρί στη μέση. Η μπίρα ή η κόκα κόλα είναι πιο συνηθισμένες από το κρασί. Η πίτσα δεν μοιράζεται - ο καθένας παραγγέλνει τη δική του, και έρχονται όποτε έρχονται.

Μη ζητήσετε ανανά. Δεν θα σας πετάξουν έξω, αλλά θα σκεφτούν πράγματα.

Η Νάπολη τρώγεται καλύτερα σε στάδια με περπάτημα ενδιάμεσα, και ένα παιχνίδι πόλης δίνει σχήμα σε αυτό το περπάτημα. Εξερευνάτε σε μικρές ομάδες με το κινητό, λύνετε γρίφους δεμένους με πραγματικούς δρόμους, αυλές και εκκλησίες, και καταλήγετε σε σημεία του κέντρου που δεν θα βρίσκατε μόνοι. Χωρίς ξεναγό, χωρίς σταθερή ώρα έναρξης, και σταματάτε για την επόμενη πίτσα όποτε θέλετε.

Ταιριάζει σε φίλους, οικογένειες και εταιρικές εξόδους και μεγαλύτερα γκρουπ. Η σελίδα πώς λειτουργεί εξηγεί τη μορφή βήμα βήμα.

Δεν υπάρχει μία απάντηση, και οι ντόπιοι μαλώνουν γι' αυτό διαρκώς. Da Michele για το κλασικό, 50 Kalò για το μοντέρνο ύφος, Port'Alba για την ιστορία.

Τα ιστορικά μαγαζιά γενικά δεν δέχονται κρατήσεις - περιμένετε στην ουρά. Τα νεότερα εστιατόρια συχνά δέχονται. Το να πάτε νωρίς ή αργά είναι το σίγουρο κόλπο.

Μαλακή ζύμη υψηλής ενυδάτωσης, πολύ καυτός ξυλόφουρνος, σύντομο ψήσιμο και μαλακό κέντρο που δεν κρατά σχήμα. Υποτίθεται ότι λυγίζει.

Στις ιστορικές πιτσαρίες λιγότερο απ' ό,τι σχεδόν οπουδήποτε στην Ευρώπη, στις μοντέρνες περισσότερο. Ελέγξτε τους τρέχοντες καταλόγους, γιατί οι τιμές αλλάζουν.

Γεμιστή, κλειστή πίτσα που τηγανίζεται αντί να ψηθεί. Είναι φαγητό του δρόμου, είναι τεράστια, και προηγείται κατά πολύ της τουριστικής εκδοχής της Νάπολης.

Όχι. Παραγγείλτε από μία ο καθένας - είναι φαρδιές αλλά λεπτές, και το μοίρασμα δεν συνηθίζεται εδώ.

Το καλύτερο σχέδιο στη Νάπολη είναι ένα σύντομο περπάτημα, μια πίτσα, άλλο ένα περπάτημα. Δείτε όλες τις πόλεις όπου έχουμε παιχνίδια, διαβάστε για τις διαδρομές μας βορειότερα στα quests στη Ρώμη, ή επικοινωνήστε αν σχεδιάζετε κάτι για γκρουπ.