Οι πολλές όψεις της Ζυρίχης: παλιά πόλη, λίμνη και Zurich West

Η Αλτστάντ απλώνεται και στις δύο όχθες του ποταμού Λίματ και συγκεντρώνει σχεδόν όλα τα ιστορικά της πόλης.

Η εκκλησία με τους δίδυμους πύργους στην ανατολική όχθη, και το σημείο όπου ο Ούλριχ Τσβίγκλι ξεκίνησε το 1519 την ελβετογερμανική Μεταρρύθμιση. Αυτό το μοναδικό γεγονός διαμόρφωσε τη Ζυρίχη περισσότερο από οτιδήποτε άλλο: τα λιτά εσωτερικά, η εργασιακή ηθική, η καχυποψία απέναντι στην επίδειξη. Μπορείς να ανέβεις σε έναν από τους πύργους για θέα κατά μήκος του ποταμού ως τη λίμνη.

Ακριβώς απέναντι, και ο λόγος που πολλοί διασχίζουν τη γέφυρα. Ο Μαρκ Σαγκάλ σχεδίασε πέντε βιτρό για το ιερό, τοποθετημένα το 1970, και είναι εξαιρετικά — βαθιά μπλε και κόκκινα που αλλάζουν εντελώς ανάλογα με την ώρα. Η φωτογράφιση μέσα είναι περιορισμένη, κάτι ασυνήθιστο και, τελικά, σωστό.

Λίγα βήματα πιο πέρα, με το μεγαλύτερο ρολόι εκκλησίας στην Ευρώπη. Είναι από εκείνα τα υπερθετικά που ακούγονται σαν γέμισμα τουριστικού φυλλαδίου, ώσπου να σταθείς από κάτω — οπότε είναι πραγματικά εντυπωσιακό.

Ο μικρός λόφος στη μέση της παλιάς πόλης, όπου οι Ρωμαίοι έχτισαν το τελωνείο τους. Σήμερα είναι ένα πλάτωμα με χαλίκι, φλαμουριές, σκακιστές και την καλύτερη δωρεάν θέα πάνω από τις στέγες. Ο θρύλος λέει ότι οι γυναίκες της Ζυρίχης ντύθηκαν εδώ στρατιώτες το 1292 για να ξεγελάσουν στρατό που πολιορκούσε την πόλη· η ιστορία είναι παλιά, καλοειπωμένη και αδύνατον να επαληθευτεί.

Βορειοδυτικά του κέντρου, η παλιά βιομηχανική συνοικία ξαναχτίστηκε και έγινε η δημιουργική περιοχή της πόλης. Οι καμάρες της σιδηροδρομικής γέφυρας φιλοξενούν σήμερα καταστήματα και μια αγορά, ο Frau Gerolds Garten είναι μια στοίβα από εμπορευματοκιβώτια με μπαρ και κήπο, και ο Prime Tower — για ένα διάστημα το ψηλότερο κτίριο της Ελβετίας — έχει μπαρ στον τελευταίο όροφο. Εδώ η Ζυρίχη παύει να φέρεται σαν τράπεζα και αρχίζει να φέρεται σαν Βερολίνο, και εδώ έχει μετακομίσει η περισσότερη νυχτερινή ζωή.

Το 1916, σε ένα μπαρ στη Spiegelgasse 1 στην παλιά πόλη, μια ομάδα εξόριστων και αντιρρησιών άρχισε να ανεβάζει παραστάσεις χωρίς νόημα ως αντίδραση στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, και το ονόμασε νταντά. Το Cabaret Voltaire εξακολουθεί να στεγάζεται εκεί και λειτουργεί ως μικρός καλλιτεχνικός χώρος και καφέ. Ο Λένιν έμενε τότε λίγα σπίτια πιο πάνω στον ίδιο δρόμο, κάτι που η Ζυρίχη αναφέρει με κάποια απόλαυση.

Η Ζυρίχη βρίσκεται στη βόρεια άκρη της λίμνης της, με τον Λίματ να βγαίνει από αυτήν μέσα από το κέντρο, και η σχέση της πόλης με αυτό το νερό είναι εκείνο που περιμένουν λιγότερο οι επισκέπτες.

Το καλοκαίρι ανοίγουν τα badi — τα δημόσια λουτρά — κατά μήκος της λίμνης και του ποταμού. Κάποια είναι ιστορικές ξύλινες κατασκευές πάνω σε πασσάλους· το Frauenbad είναι μόνο για γυναίκες τη μέρα και γίνεται μπαρ το βράδυ. Το Oberer Letten είναι ένα κομμάτι του ποταμού όπου ο κόσμος πέφτει στο νερό ψηλότερα και κολυμπά προς τα κάτω. Η είσοδος είναι φθηνή ή δωρεάν, το νερό είναι με τα περισσότερα μέτρα αρκετά καθαρό για να το πιεις, και πηγαίνει όλη η πόλη.

Αν προτιμάς να μείνεις στεγνός, τα πλοιάρια της λίμνης φεύγουν από την Μπύρκλιπλατς και μια σύντομη βόλτα κοστίζει ελάχιστα με ένα κανονικό εισιτήριο.

Το Ούτλιμπεργκ υψώνεται ακριβώς πίσω από την πόλη και το προαστιακό τρένο κάνει περίπου είκοσι λεπτά από τον κεντρικό σταθμό. Από την κορυφή βλέπεις τη λίμνη, την πόλη και, με καθαρό ουρανό, ένα μεγάλο κομμάτι των Άλπεων. Για όσους ζουν εδώ είναι μια συνηθισμένη βόλτα μετά τη δουλειά.

Το Zürcher Geschnetzeltes — μοσχάρι σε λωρίδες με σάλτσα κρέμας και λευκού κρασιού, σερβιρισμένο με rösti — είναι το τοπικό πιάτο και βρίσκεται σχεδόν σε κάθε παραδοσιακό μενού. Το φοντύ και το ρακλέτ είναι χειμωνιάτικα και οι ντόπιοι πραγματικά τα τρώνε. Οι τιμές είναι υψηλές· τρως φθηνά με τα μενού μεσημεριού, στις αγορές του Zurich West και χάρη στο ότι το φαγητό του σουπερμάρκετ στην Ελβετία είναι ασυνήθιστα καλό.

Η παλιά πόλη, το μέτωπο της λίμνης και η αρχή του Zurich West απέχουν μεταξύ τους μισή ώρα, και το περπάτημα ανάμεσά τους είναι ο καλύτερος τρόπος να νιώσεις πόσο διαφορετικά είναι τα κομμάτια της πόλης. Ένα παιχνίδι πόλης σου δίνει μια διαδρομή μέσα από την παλιά πόλη με κάτι να λύσεις σε κάθε στάση, κάτι που ταιριάζει σε ένα μέρος όπου τα ενδιαφέροντα πράγματα είναι μικρά και εύκολα τα προσπερνάς.

Όχι. Είναι η μεγαλύτερη πόλη και το χρηματοοικονομικό κέντρο, αλλά η έδρα της κυβέρνησης είναι η Βέρνη. Η Ελβετία δεν έχει καθόλου επίσημα ορισμένη πρωτεύουσα.

Πολύ, για εστιατόρια, ποτά και ξενοδοχεία. Λιγότερο για μετακινήσεις, μουσεία και ό,τι γίνεται σε εξωτερικό χώρο. Μια μέρα χτισμένη γύρω από περπάτημα, κολύμπι και ένα μενού μεσημεριού κοστίζει πολύ λιγότερο από μια χτισμένη γύρω από δείπνα.

Δύο. Μία για την παλιά πόλη και τη λίμνη, μία για το Zurich West και το Ούτλιμπεργκ. Πρόσθεσε τρίτη αν θέλεις να δεις σωστά το Kunsthaus και το Εθνικό Μουσείο.

Από Ιούνιο ως Σεπτέμβριο, όταν τα badi είναι ανοιχτά και η πόλη ζει έξω. Τον Απρίλιο γίνεται το Sechseläuten, η ανοιξιάτικη γιορτή όπου ένα ομοίωμα χιονάνθρωπου ανατινάζεται πάνω σε πυρά, και ο χρόνος που κάνει να καεί λέγεται ότι προβλέπει το καλοκαίρι. Τον Αύγουστο γίνεται το Street Parade.

Όχι. Στο κέντρο μιλούν παντού αγγλικά. Η τοπική ελβετική γερμανική διάλεκτος διαφέρει αισθητά από τα επίσημα γερμανικά, οπότε μην εκπλαγείς αν τα σχολικά σου γερμανικά δεν σε βοηθήσουν να πιάσεις μια κουβέντα μεταξύ ντόπιων.

Ναι, και οι μετακινήσεις το κάνουν εύκολο: τα τραμ πάνε παντού, τα πλοιάρια της λίμνης παίρνουν ομάδες και η παλιά πόλη είναι συμπαγής. Για οργανωμένες ομαδικές δραστηριότητες, δες τι διοργανώνουμε για εταιρείες και γκρουπ.

Ένα σχήμα που δουλεύει: η παλιά πόλη και τα βιτρό του Σαγκάλ το πρωί, το Λίντενχοφ και μεσημεριανό, η λίμνη ή το ποτάμι το απόγευμα, το Zurich West το βράδυ. Αν θέλεις το πρωινό να έχει διαδρομή, δες πώς λειτουργούν τα παιχνίδια μας, και μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μας για τη διοργάνωση ενός. Συνεχίζεις το ταξίδι; Ο οδηγός μας για τα αξιοθέατα της Βέρνης καλύπτει την πιο ήσυχη πρωτεύουσα μία ώρα μακριά.