ห้าชาโตในบอร์โดที่ควรไปเยือน และวิธีจองให้ได้
31 ตุลาคม 2565

บอร์โดมีพื้นที่ไร่องุ่นที่ได้รับการจัดชั้นมากที่สุดในฝรั่งเศส และมีผู้ผลิตราวหกพันราย ซึ่งทำให้การเลือกว่าจะไปที่ไหนกลายเป็นเรื่องยากที่สุด สองข้อนี้ช่วยตัดตัวเลือกลงได้เร็ว คือเกือบทุกชาโตต้องจองล่วงหน้า และชื่อที่ดังที่สุดมักเป็นชื่อที่ไปเยือนแล้วน่าสนใจน้อยที่สุด
ข้อเท็จจริงเชิงโครงสร้างข้อเดียวที่ควรรู้คือ การจัดชั้นปี 1855 จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ทรงขอให้จัดอันดับไวน์แห่งเมด็อกสำหรับงานนิทรรศการที่ปารีสในปีนั้น นายหน้าจึงทำรายชื่อห้าระดับขึ้นมาโดยอิงจากราคาที่ไวน์เหล่านั้นขายได้ในตอนนั้น รายชื่อนี้แทบไม่เปลี่ยนเลยนับแต่นั้น การเลื่อนชั้นครั้งเดียวในหนึ่งศตวรรษครึ่งคือมูตงรอทชิลด์ที่ขึ้นเป็นระดับหนึ่งในปี 1973 และมันยังกำหนดราคาอยู่จนถึงทุกวันนี้
1. ชาโตสมิทโอลาฟิต
อยู่ในเปซัก-เลอโญญอง ห่างจากตัวเมืองไปทางใต้ครึ่งชั่วโมง นี่คือการเยี่ยมชมที่ขัดเกลาที่สุดในบรรดาทั้งหมด ไร่นี้ทำเกษตรอินทรีย์ ทำถังไม้เองในพื้นที่ ซึ่งเหลือน้อยมากแล้วที่ยังทำ และการนำชมอธิบายทั้งวงจรไม่ใช่แค่ห้องใต้ดิน
พื้นที่ของมันใช้ร่วมกับโรงแรมและสปาที่สร้างขึ้นรอบแนวคิดวิโนเทอราปี ซึ่งใช้โพลีฟีนอลจากองุ่นในการดูแลผิวและเริ่มต้นขึ้นที่นี่ ไม่ว่าคุณจะเห็นว่าเรื่องนั้นไร้สาระหรือยอดเยี่ยม ไวน์ของที่นี่จริงจังแน่นอน
2. ชาโตปาปเกลม็อง
อยู่ในเปซัก-เลอโญญองเช่นกัน และเป็นไร่ระดับจริงจังที่ใกล้ตัวเมืองที่สุด คุณไปถึงได้ด้วยรถราง แล้วเดินอีกนิดเดียว ซึ่งสำคัญมากถ้าคุณไม่ได้ขับรถ องุ่นถูกปลูกบนที่ผืนนี้มาตั้งแต่ศตวรรษที่สิบสี่ ตอนที่มันเป็นของอาร์ชบิชอปซึ่งต่อมาได้เป็นสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 5
การเยี่ยมชมที่นี่ให้ลงมือทำมากเป็นพิเศษ บางแบบให้คุณผสมไวน์ของตัวเองจากองุ่นแต่ละพันธุ์ที่เป็นส่วนประกอบ ซึ่งสอนเรื่องบอร์โดในหนึ่งชั่วโมงได้มากกว่าการชิมไวน์เสียอีก
3. ชาโตมูตงรอทชิลด์
อยู่ในโปยัค ห่างไปทางเหนือหนึ่งชั่วโมง และเป็นชาโตเดียวในรายการนี้ที่การไปเยือนเป็นเหมือนการจาริกแสวงบุญจริง ๆ การเยี่ยมชมรวมถึงพิพิธภัณฑ์ว่าด้วยไวน์ในงานศิลปะและคอลเลกชันงานออกแบบฉลาก ตั้งแต่ปี 1945 ไวน์แต่ละปีมีฉลากที่ออกแบบโดยศิลปินคนละคน ในนั้นมีปิกัสโซ วอร์ฮอล เบคอน ชากาล และคันดินสกี
จองล่วงหน้านาน ๆ เพราะที่นั่งมีจำกัดและราคาแพง ไร่ระดับหนึ่งแห่งอื่น ๆ ส่วนใหญ่ไม่เปิดให้บุคคลทั่วไปเลย ที่นี่จึงเป็นจุดที่ใกล้ที่สุดเท่าที่คุณจะเข้าถึงได้
4. ชาโตปิชงบารง
อยู่ในโปยัคเช่นกัน และเป็นอาคารที่สวยที่สุดในเมด็อก คือชาโตสมัยศตวรรษที่สิบเก้าแบบในเทพนิยาย มียอดแหลมสะท้อนอยู่ในสระน้ำยาว ส่วนโรงทำไวน์ที่อยู่ด้านหลังนั้นทันสมัยเต็มรูปแบบ และความต่างระหว่างสองอย่างนี้คือแก่นของการนำชม
โปยัคคือดินแดนของกาแบร์เนโซวีญง ไวน์ที่แน่นและมีโครงสร้าง ต้องรอหลายปี และที่นี่เป็นที่ที่ดีในการเข้าใจว่าทำไมคนถึงยอมรอ
5. ชาโตดากัสซัก
ห่างจากตัวเมืองยี่สิบห้านาที อยู่ในโอ-เมด็อก เป็นชาโตยุคกลางที่มีคูน้ำล้อมรอบ พร้อมไร่ไวน์อยู่โดยรอบ มันหรูน้อยกว่าที่อื่นมากและผ่อนคลายกว่ามาก เหมาะกับครอบครัว มีทางเดินลัดเลาะไร่องุ่น และมีบรรยากาศที่ไม่ได้สมมติว่าคุณรู้อะไรมาก่อน
ถ้าคุณมีโอกาสไปได้แห่งเดียวและไปกับคนที่ไม่ได้หลงใหลไวน์ ให้เลือกที่นี่
ถ้าคุณมีเวลาในเมืองแค่วันเดียว
ลาซิเตดูแวง พิพิธภัณฑ์ไวน์ริมแม่น้ำที่เปิดในปี 2016 พูดถึงไวน์ทั้งโลกมากกว่าจะพูดถึงเฉพาะบอร์โด และค่าตั๋วรวมไวน์หนึ่งแก้วบนชั้นบนสุดพร้อมวิวแม่น้ำ เป็นทางเลือกที่ดีเมื่อคุณออกไปถึงไร่องุ่นไม่ได้
เรื่องที่ควรเตรียม
จองทุกอย่างล่วงหน้า แทบไม่มีที่ไหนรับคนที่เดินเข้าไปเลย ชาโตส่วนใหญ่คิดค่าเข้าชม และค่านั้นมักรวมการชิมไว้แล้ว ฤดูเก็บเกี่ยวอยู่ปลายกันยายนถึงตุลาคม ซึ่งไร่หลายแห่งปิดรับผู้มาเยือน นั่นคือช่วงที่ยุ่งที่สุดของปีของเขา ไม่ใช่ช่วงที่ดีที่สุดในการไปดู
อย่าขับรถถ้าคุณจะชิมไวน์ มีรถไฟจากบอร์โดไปโปยัคและแซ็ง-เตมีลียง ทัวร์รถตู้ออกทุกวันจากสำนักงานท่องเที่ยว และแซ็ง-เตมีลียงไปง่ายมากโดยไม่ต้องมีรถ เพราะตัวหมู่บ้านเองเป็นมรดกโลกยูเนสโกและมีไร่หลายแห่งอยู่ในระยะเดิน
ดูเมืองในรูปแบบของเกม
ตัวบอร์โดเองก็คุ้มกับเวลาหนึ่งวัน ทั้งอาคารหินสมัยศตวรรษที่สิบแปด เขตเมืองที่ขึ้นทะเบียนยูเนสโกใหญ่ที่สุดในฝรั่งเศส และแผ่นน้ำสะท้อนเงาที่ปลัสเดอลาบูร์ส เกมสำรวจเมือง พาคุณไปรอบ ๆ เป็นทีมเล็ก ๆ พร้อมโทรศัพท์ ไขปริศนาที่ผูกกับถนนและอาคารจริง ไม่มีไกด์และไม่มีเวลาเริ่มตายตัว เป็นการใช้วันก่อนหรือหลังการชิมไวน์ได้ดี
มันเหมาะกับกลุ่มเพื่อน ครอบครัว และ การออกไปเที่ยวของบริษัทและกลุ่มใหญ่ ส่วนหน้า วิธีเล่น อธิบายไว้ทีละขั้น
คำถามที่พบบ่อย
ต้องจองก่อนไปเยี่ยมชาโตในบอร์โดไหม
เกือบทุกครั้งต้องจอง มีไร่น้อยมากที่รับผู้มาเยือนแบบไม่จอง และที่ดัง ๆ เต็มล่วงหน้าหลายสัปดาห์
เข้าชมไร่ระดับหนึ่งได้ไหม
มูตงรอทชิลด์เปิดให้เข้าชมสำหรับบุคคลทั่วไป ส่วนที่เหลือมักปิดหรือเข้าได้เฉพาะผ่านสายอาชีพเท่านั้น
ไม่มีรถจะไปไร่องุ่นอย่างไร
นั่งรถไฟไปโปยัคหรือแซ็ง-เตมีลียง หรือไปกับรถตู้ที่จัดไว้จากบอร์โด ส่วนปาปเกลม็องไปถึงได้ด้วยรถรางในเมือง
ช่วงไหนของปีเหมาะที่สุด
พฤษภาคม มิถุนายน และต้นกันยายน ฤดูเก็บเกี่ยวปลายกันยายนถึงตุลาคมปิดประตูหลายบาน ส่วนหน้าหนาวเงียบกว่าแต่ก็หนาวกว่า
ฝั่งซ้ายกับฝั่งขวาต่างกันอย่างไร
ไวน์ฝั่งซ้ายจากเมด็อกและกราฟส่วนใหญ่เป็นกาแบร์เนโซวีญง ส่วนไวน์ฝั่งขวาจากแซ็ง-เตมีลียงและปอมโรลส่วนใหญ่เป็นแมร์โลและมักนุ่มกว่าตั้งแต่ยังอายุน้อย
การชิมไวน์เสียเงินไหม
ปกติเสีย โดยรวมอยู่ในค่าเข้าชมแล้ว คาดว่าจะจ่ายมากกว่าที่ไร่ซึ่งได้รับการจัดชั้น และจ่ายน้อยกว่ามากที่ไร่ครอบครัวเล็ก ๆ
ไปเถอะ แต่จองก่อน
บอร์โดให้รางวัลกับการวางแผนมากกว่าเขตไวน์ส่วนใหญ่ และลงโทษคนที่โผล่ไปเฉย ๆ ดู เมืองทั้งหมดที่เรามีเกม อ่านเรื่องทางใต้ได้ใน บาร์ที่ดีที่สุดในมาร์แซย์ หรือ ติดต่อเรา ถ้าคุณกำลังวางแผนอะไรให้กลุ่ม