Brüksel'in en iyi bira üreticileri ve bira barları

Belçika'da her yerde manastır birası, blond ve tripel var. Brüksel'de ise başka hiçbir şehirde olmayan bir şey var: lambic. Buradaki bira üreticileri maya eklemek yerine sıcak şırayı gece boyunca çatı altındaki sığ bir bakır kapta açık bırakıyor ve mayalanmayı Zenne vadisi havasının yabani mayalarına ve bakterilerine bırakıyor. Sonuç aylarca ya da yıllarca eski ahşap fıçılara giriyor.

Menülerde göreceğin türler bu temelden çıkıyor. Gueuze, genç ve yaşlı lambic'in şişede yeniden mayalanan harmanı: sek, ekşi ve köpüklü. Kriek, vişneli lambic. Faro ise şekerle tatlandırılmış lambic; geçmişin gündelik sürümü. Tatlı bir meyve birası bekleyerek gueuze ısmarlarsan şok olursun. Sek elma şarabına ya da keskin bir beyaz şaraba daha yakın ve içebileceğin en Brüksel şey bu.

Anderlecht'teki Cantillon 1900'den kalma, hiç modernleşmemiş bir aile üreticisi ve aynı zamanda Brüksel Gueuze Müzesi olarak da işliyor. İçinde kendin dolaşıyorsun: mayşe kazanı, çatı altındaki soğutma teknesi, nemli ahşap ve sirke kokan fıçı odaları. Süreçte bir yüzyıldır neredeyse hiçbir şey değişmedi ve hiçbir şey ziyaretçiler için süslenmemiş.

İki pratik not. Üretim soğuk aylarda, kabaca sonbahardan ilkbahar başına kadar yapılıyor; soğutma teknesini çalışırken görmek istiyorsan o zaman git. Ve şehri baştan başa geçmeden önce açık olduğu günlere bak, çünkü her gün açık değil.

Brüksel yirminci yüzyılda üreticilerinin çoğunu kaybetti ve son on beş yıldır onları geri kazanıyor.

Tadım barlarının saatleri kayıyor, o yüzden umutla gidip dikilmek yerine gideceğin gün bak.

Grand-Place'ın yanındaki ara sokakta bulunan Delirium devasa listesiyle ünlü ve gerçekten eğlenceli; yine de bira eğitiminden çok bir parti mekânı.

Yapılmaya değer bir düzeltme: Toone bir bira üreticisi değil. Grand-Place yakınındaki bir sokakta, harika gıcırtılı bir barı olan bir kukla tiyatrosu ve bir saatini fazlasıyla hak ediyor. Sadece bira yapımını göreceğini umarak gitme.

Belçika biraları güçlü ve çoğu yüzde sekiz ya da dokuz. Küçük ölçüler ısmarla, aralarda su iç ve bir şeyler ye. Zaten bildiğin ismi ısmarlamak yerine barda neyin taze olduğunu sor. İlk gueuze'un hoşuna gitmediyse, türü tümden silmeden önce başka bir üreticiden bir tane daha dene; aralarındaki fark muazzam.

İyi olanlar Anderlecht, merkez ve Saint-Gilles'e dağılmış durumda; bu da yürümek demek, ki Brüksel'i görmenin zaten en iyi yolu bu. Bir şehir oyunu o yürüyüşe bir biçim veriyor: sokaklarda ipuçları çözüyor, kaçıracağın şeyleri fark ediyor ve yeni bir yerde soluklanıyorsun. Akşamı çoktan planlanmış bir gezinin gündüz yarısı olarak iyi işliyor.

Lambic ve ondan yapılan biralarla: gueuze, kriek ve faro. Yabani mayayla kendiliğinden mayalanıyorlar, bu da onları tatlı değil ekşi yapıyor.

Evet, rehbersiz bir ziyaret olarak işliyor ve tadım da içeriyor. Önce açık olduğu günlere bak; üretimi görmek istiyorsan soğuk aylarda git.

Moeder Lambic'ten, çünkü personel listenin en sertini eline tutuşturmak yerine gerçekten sevdiğin şeye uygun bir bira buluyor.

Hareketli bir gece için evet. Sakin bir tadım ve tavsiye için diğer kafelerden biri seni daha iyi ağırlar.

Kafelerde hayır. Üretici tadım barlarında ve grup ziyaretlerinde çoğu zaman evet; birkaç kişiden fazlaysanız önceden sor.

Duraklar arasında sadece barları değil şehri de görmek istiyorsan, orayı bir oyun rotasıyla yürü. Nasıl işlediğine bak, ekip çıkışları ve daha büyük gruplar için bu sayfada formatlarımız var. Tarihler, grup büyüklükleri veya rotalar hakkında sorun mu var? Bize ulaş. Yarım saat uzakta ve o da bir bira şehri: Mechelen.