Τα 5 καλύτερα εστιατόρια στο Νιούκαστλ και τι να φάτε

Εστιατόριο μέσα σε ένα δομινικανό μοναστήρι του δέκατου τρίτου αιώνα, σε μια αίθουσα που το κτίριο περιγράφει ως την παλαιότερη τραπεζαρία της Βρετανίας - μοναχοί έτρωγαν εδώ τη δεκαετία του 1230. Θα μπορούσε εύκολα να είναι κόλπο και δεν είναι: η κουζίνα είναι ξεκάθαρα καλή σύγχρονη βρετανική, με έντονη παρουσία κρέατος από τη Νορθάμπρια και ψαριού της Βόρειας Θάλασσας.

Το καλοκαίρι καθίστε στην εσωτερική αυλή. Είναι δύο λεπτά με τα πόδια από την αψίδα της Τσάιναταουν και εντελώς κρυμμένο από τον δρόμο.

Παμπ σε ένα στενό δρομάκι δίπλα στο Quayside, που παίρνει στα σοβαρά το κανονικό βρετανικό φαγητό της παμπ: πίτα χοιρινού με piccalilli, πατέ καβουριού, στρείδια, πουτίγκες. Είναι το καλύτερο μέρος στην πόλη για να φάτε αυτό με το οποίο μεγάλωσε πραγματικά η περιοχή, με ανάλογη λίστα από ale.

Το μπαρ στο ισόγειο δέχεται χωρίς κράτηση· την τραπεζαρία στον όροφο αξίζει να την κλείσετε.

Καθόλου μέσα στην πόλη, αλλά είκοσι πέντε λεπτά με το μετρό και μετά μια κατηφόρα προς το King Edward's Bay, όπου δύο εμπορευματοκιβώτια στην άμμο σερβίρουν ό,τι έφεραν οι βάρκες το πρωί, ψημένο σε ξύλα. Το τρώτε σε ένα παγκάκι με μια κουβέρτα, κοιτώντας τη Βόρεια Θάλασσα.

Είναι το πιο αξέχαστο γεύμα στα βορειοανατολικά και δουλεύει με κακό καιρό εξίσου καλά. Τα τραπέζια έξω δεν κλείνονται· πηγαίνετε νωρίς.

Δεν είναι εστιατόριο αλλά το μέρος για μεσημεριανό. Η αγορά άνοιξε το 1835 και λειτουργεί ακόμα ως αγορά, με κρεοπωλεία, ιχθυοπωλεία και μια σειρά από μικρούς πάγκους φαγητού. Στεγάζει επίσης ένα από τα μικρότερα σωζόμενα περίπτερα των Marks and Spencer, όπως ήταν το 1895.

Εδώ τρώτε stottie με ζαμπόν και pease pudding: ένα πλατύ, πυκνό ψωμάκι γεμιστό με κρύο ζαμπόν και μια πηχτή κίτρινη πάστα από σπασμένο αρακά. Κοστίζει ελάχιστα και είναι το πιο νιουκαστλιάνικο πράγμα σε αυτή τη σελίδα.

Πρώην βιομηχανική κοιλάδα δεκαπέντε λεπτά με τα πόδια ανατολικά του κέντρου, τώρα γεμάτη μικρά ανεξάρτητα μαγαζιά - ένα εστιατόριο που ξεκίνησε από εμπορευματοκιβώτια και έγινε μόνιμο, ζυθοποιίες, μια αστική φάρμα, χώροι μουσικής σε παλιές αποθήκες. Το Cook House είναι η άγκυρα: σύντομο μενού, τοπικά προϊόντα, αλλάζει συνεχώς.

Ελάτε νωρίς το βράδυ και δείτε όλη την κοιλάδα σαν ένα μακρύ γεύμα.

Το pease pudding, σπασμένος αρακάς βρασμένος σε πάστα, είναι βασικό της περιοχής και εμφανίζεται σε σάντουιτς και δίπλα στο κρέας. Τα stotties είναι το τοπικό ψωμί. Οι ρέγγες του Craster - καπνιστές σε ένα χωριό της Νορθάμπρια από τη δεκαετία του 1880 - είναι κανονικό πρωινό. Και τα singin' hinnies, ένα κέικ που τσιτσιρίζει καθώς ψήνεται, είναι το παραδοσιακό απογευματινό.

Η Newcastle Brown Ale, που πρωτοπαρασκευάστηκε στην πόλη το 1927, δεν φτιάχνεται πια εδώ. Η παραγωγή έφυγε από το Νιούκαστλ το 2005, πέρασε απέναντι από το ποτάμι και μετά έξω από την περιοχή, και έκτοτε η μάρκα παρασκευάζεται αλλού υπό άλλη ιδιοκτησία. Το μπουκάλι είναι διάσημο· η σχέση με την πόλη είναι πλέον ιστορική.

Η τοπική μπίρα που αξίζει να πιείτε είναι από κάποια μικρή ζυθοποιία στο Ouseburn ή στην κοιλάδα του Tyne, που έχουν πολλαπλασιαστεί από το 2010.

Περπατήστε την Grey Street, που τακτικά ψηφίζεται από τους ωραιότερους δρόμους της Βρετανίας, και το Quayside με τις επτά γέφυρές του - τη Tyne Bridge του 1928 και την ανασηκωνόμενη Millennium Bridge του 2001, που περιστρέφεται για να περνούν τα πλοία. Απέναντι είναι το κέντρο σύγχρονης τέχνης BALTIC, με ελεύθερη είσοδο, σε έναν μετατρεμμένο μύλο.

Το Νιούκαστλ είναι συμπαγές και ανηφορικό, και ανάμεσα στο Quayside και το κέντρο υπάρχουν περισσότερα απ' όσα δείχνει μια βόλτα στο ποτάμι. Ένα παιχνίδι πόλης σας το γυρίζει σε μικρές ομάδες με το κινητό, με γρίφους δεμένους σε πραγματικούς δρόμους και κτίρια, χωρίς ξεναγό και χωρίς σταθερή ώρα έναρξης - καλός τρόπος να κερδίσετε το δείπνο σας.

Ταιριάζει σε φίλους, οικογένειες και εταιρικές εξόδους και μεγαλύτερα γκρουπ. Η σελίδα πώς λειτουργεί το εξηγεί βήμα βήμα.

Για stotties, pease pudding, ρέγγες Craster και singin' hinnies, καθώς και ψάρια της Βόρειας Θάλασσας και μοσχάρι και αρνί από τη Νορθάμπρια.

Ένα πλατύ, βαρύ στρογγυλό ψωμί, συνήθως κομμένο και γεμιστό. Η κλασική γέμιση είναι ζαμπόν με pease pudding.

Όχι. Η ζυθοποιία έφυγε από την πόλη το 2005 και από την περιοχή λίγο μετά, και η μπίρα παράγεται έκτοτε αλλού.

Για το Blackfriars και την τραπεζαρία του Broad Chare ναι, ιδίως τα σαββατοκύριακα. Στην Grainger Market και στα μπαρ του Ouseburn πηγαίνετε χωρίς κράτηση.

Με το μετρό από το κέντρο, περίπου είκοσι πέντε λεπτά, και μετά πέντε λεπτά με τα πόδια ως τον κόλπο.

Αισθητά φθηνότερο από το Λονδίνο για φαγητό έξω, και από τις καλύτερες σε σχέση ποιότητας τιμής πόλεις της Αγγλίας για ένα καλό γεύμα.

Το Νιούκαστλ ανταμείβει όσους τρώνε εκεί που τρώνε οι ντόπιοι και όχι εκεί που δείχνουν οι οδηγοί. Δείτε όλες τις πόλεις όπου έχουμε παιχνίδια, διαβάστε για τα Μίντλαντς στο καλύτεροι χώροι μουσικής στο Μπέρμιγχαμ, ή επικοινωνήστε αν σχεδιάζετε κάτι για γκρουπ.